Τέλη Αυγούστου πήγα μια βόλτα στο Πλαίσιο στη Στουρνάρη, για να ρίξω μια ματιά στα φορητά. Είχα σκοπό να εξετάσω την αγορά ενός φθηνού φορητού. Δεν ήθελα ακριβό φορητό αφού ήδη είχα ένα πολύ δυνατό μηχάνημα για το γραφείο μου. Το μάτι μου έπεσε σε ένα μπλε Acer Aspire One 150. Αμέσως το “ερωτεύτηκα”.
Ήταν μικρό, και κομψό. Κλειστό έχει το μέγεθος βιβλίου, ζυγίζει μόλις 1 κιλό, και έχει παραπάνω απο 2 ώρες αυτονομία με την μικρή μπαταρία. Αν και με μεγαλύτερες πιάνει και τις 8 ώρες… Το πληκτρολόγιο του είναι άνετο αν και αρκετά μικρό, συνηθίζεται το πολύ σε μία μέρα. Η οθόνη του, ανάλυσης 1024X600, είναι το μεγάλο του ατού, αφού είναι glossy και σου δίνει την αίσθηση πως δουλεύεις σε πολύ ακριβότερο μοντέλο. Η δύναμή του είναι αρκετή για τις περισσότερες καθημερινές εργασίες. Επεξεργαστής Atom 1.6ghz, ram 1 giga ddr2 ram 667mhz, 120 giga hd, intel gma 950. Δε χρειάζεται κανείς και πολλά παραπάνω για να σερφάρει στο ίντερνετ, να επικοινωνεί μέσω μηνυμάτων, να γράφει και να εργάζεται με το office ή να προγραμματίζει. Ακόμα είχε 2 card-readers, web cam 0.3MP, wifi b/g, 3 USB ,etherne 100mbps και κάρτα ήχου Realtek HD.
Το προεγκατεστημένο λογισμικό του ήταν τα Windows XP Home, κάποια προγραμματάκια της Acer και ορισμένα δοκιμαστικά που τα βγάζει κανείς αμέσως… Υπήρχαν κρυφά partition για εύκολη επαναφορά του συστήματος. Tο μηχάνημα μπορούσε να κάνει τα περισσότερα πράγματα που θέλει ένας χρήστης. Εκεί που συνάντησα δυσκολίες, ήταν στο Visual Studio 2008 Professional, το οποίο του έπεφτε κάπως βαρύ. To Office 2007 είχε αρκετά βατή απόδοση,, όπως και ο firefox. Ταινίες χαμηλής ανάλυσης παίζουν άνετα, όπως και υψηλότερης αλλά σε mpeg 2. Απο παιχνίδια, τα καταφέρνει καλά σε όλα τα παιχνίδια μέχρι το 2002, και μπορεί να σηκώσει υπό προϋποθέσεις παιχνίδια 2003-5. Σε γενικές γραμμές, ο επεξεργαστής λειτουργεί στα επίπεδα ενός P4 1.8 Ghz, με 1 Giga ram και geforce 1 κάρτα γραφικών. Ό,τι μπορεί να περιμένει κάποιος απο ένα τέτοιο σύστημα, μπορεί να το περιμένει και απο το netbook.
Φυσικά δεν αρκέστηκα εκεί. Έβγαλα τα XP και δοκίμασα τα Vista. Τα Ultimate, ήταν βαριά, κυρίως λόγω της αδύνατης κάρτας γραφικών, η οποία δε τα έβγαζε πέρα με το Aero. Όταν το απενεργοποίησα, το μηχάνημα πήρε τα πάνω του, αλλά κακά τα ψέμματα, δεν υπάρχει κανένας ουσιαστικός λόγος να τρέξει κανείς Vista σε netbook.
Στη συνέχεια δοκίμασα το MacOSX Leopard. Me κάποια πειράγματα, είναι δυνατόν να το εγκαταστήσει κάποιος. Το πρόβλημα του ήταν πως δεν υπήρχε ασύρματο ίντερνετ. Τεράστιο πρόβλημα. Και δε μου έκανε και καμία εντύπωση αυτό το λειτουργικό. Μάλλον υπερτιμημένο είναι.
Συνέχεια με Linux. Έχω δοκιμάσει αρκετές διανομές, αλλά θα σταθώ σε 2. Το Ubuntu 9.04 NetBook Remix και το Fedora 11(pre-release). To Ubuntu, ήταν απλά καταπληκτικό. Αναγνώρισε τα πάντα με τη μία, σε βαθμό που έμεινα με το στόμα ανοικτό. Έρχεται με πλούτο λογισμικού για κάθε χρήση προεγκατεστημένο. Είναι πιο ελαφρύ απο τα WindowsXP, ειδικά για όσα προσφέρει. Και φυσικά δεν υπάρχει ανάγκη για antivirus, καθαριστήρια. firewall κλπ κλπ. Έχει ένα υπέροχο γραφικό περιβάλλον, ειδικά σχεδιασμένο για netbook. Είναι ένα σύστημα που όποιος το δοκιμάσει στο netbook, δε ξαναπερνά ΧΡ.
Το Fedora απο την άλλη είναι πιο παραδοσιακό, καθώς δεν έχει εκδοχή για netbooks. Μου έδωσε την αίσθηση πως είναι πιο γρήγορο, αλλά χρειάζεται και περισσότερες ρυθμίσεις απο τη πλευρά του χρήστη. Τελικά, αυτή η διανομή έμεινε στο μηχάνημά μου…
Το μηχανάκι αυτό λύνει χέρια, καθώς είναι πανάλαφρο και μικρό, έτσι ώστε να είναι εύκολα μεταφέρσιμο. Έχει πολλές χρήσεις, που τις ανακαλύπτει κανείς στην πορεία, αφού το αποκτήσει. Στην αρχή είναι εύκολο να κριτικάρει κανείς τη χαμηλή απόδοση, αλλά όσοι το κάνουν αυτό ξεχνούν πως δε προορίζεται για κύριο μηχάνημα, αλλά για βοηθητικό. Αν κάποιος δει ένα laptop δυνατό, και πάρει ένα desktop με ίδια χαρακτηριστικά, θα του μείνουν τα χρήματα άνετα να αγοράσει και ένα netbook. Έτσι θα έχει τα καλά και των 2 κόσμων, θα έχει 2 υπολογιστές, ο ένας θα είναι δυνατός και με μεγάλη οθόνη στο γραφείο, συνήθως αρκετά δυνατότερος απο ένα αντίστοιχο laptop, και ο άλλος θα είναι ελαφρύτερος απο ένα τυπικό φορητό, θα καίει λιγότερο με μεγαλύτερη αυτονομία, και θα είναι βολικότερο στη μεταφορά. Σε κάθε περίπτωση, κατά τη γνώμη μου, δυνατό μεγάλο φορητό χρειάζεται πλέον κάποιος μόνο άμα χρειάζεται επεξεργαστική ισχύ εν κινήσει, που κατά τη γνώμη μου αυτή η κατηγορία ανθρώπων είναι μικρή. Τα netbook, είναι εδώ για να μείνουν…
Συμφωνώ 100% με τον προλαλίσαντα!
Στα θέματα τεχνολογίας οι απόψεις μας ταιριάζουν απόλυτα!