Έχω καιρό να γράψω στο blog. Πριν ένα χρόνο κι ενώ ήταν στις “δόξες του”, με πολλές επισκέψεις κάθε μέρα, κουράστηκα απο τις “μάχες” που έπρεπε να δίνω στα σχόλια κάθε άρθρου. Κουράστηκα να αποδεικνύω στον κάθε ένα πως δεν είμαι ελέφαντας. Βαρέθηκα τις προσωπικές επιθέσεις εναντίον μου που θέλοντας να δείξω την καλή μου θέληση επέτρεπα. Προστέθηκε σε αυτά και η μετακόμιση με την αναγκαστική έλλειψη μόνιμου ίντερνετ, παρέα με την δουλειά που έπιασα, με συνέπεια να εγκαταλείψω το γράψιμο. Αλλά σήμερα αποφάσισα να ξεκινήσω και πάλι να μοιράζομαι τις σκέψεις μου με όλους όσους ενδιαφέρονται να τις διαβάσουν. Αυτή τη φορά όμως θέλω να αποφύγω όσα με κούρασαν στο παρελθόν. Τέρμα τα σχόλια λοιπόν στα άρθρα. Δεν έχω το χρόνο και την όρεξη να απαντώ πια. Αν κάποιος έχει κάτι έξυπνο να πει, μπορεί να το κάνει στο δικό του blog. Απο το δικό μου ο κάθε ένας μπορεί να πάρει ό,τι νομίζει, ό,τι του αρέσει ή ό,τι μισεί. Γράφω δημόσια τις προσωπικές μου απόψεις γιατί έτσι μου αρέσει, και δεν δηλώνω “Θεός” ούτε διεκδικώ το αλάθητο. Μπορεί όσα γράφω να μην αρέσουν σε πολλούς, πολύ ωραία, ας μην τα διαβάζουν.
Με αυτή την αλλαγή πιστεύω θα μπορώ να συγκεντρωθώ περισσότερο σε ό,τι πραγματικά έχει αξία να γράψω. Υπάρχουν πολλά θέματα που αξίζουν σχολιασμό. Οι καιροί είναι περίεργοι…
