Feeds:
Άρθρα
Σχόλια

Όποιος γνωρίζει αγγλικά, και επιθυμεί να διαθέσει ένα σημαντικό μέρος του χρόνου του για να διαβάσει κάτι πραγματικά ενδιαφέρον, ας ρίξει μια ματιά εδώ:

http://gnosticliberationfront.com/Thus_Speaks_Qadosh_Erectus.pdf

Είναι ένας πολύ ωραίος τρόπος για τον μέσο άνθρωπο να κατανοήσει γιατί η παγκόσμια κατάσταση είναι έτσι όπως είναι. Όποιος έχει μάτια ας δει…

Τα τελευταία χρόνια τα πράγματα στην χώρα μας γίνονται όλο και χειρότερα, σε όλους τους τομείς. Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση συνεχούς παρακμής. Το ηθικό του λαού είναι χαμηλό, ηγέτες να τον βγάλουν απο το τέλμα δεν υπάρχουν, και πλησιάζουμε γοργά στο χείλος του γκρεμού. Κι αν μέχρι τώρα δεν έχουμε πληρώσει με μεγάλες απώλειες αυτή την κατάσταση, δε θα αργήσει η ώρα που αυτό θα γίνει…

Είναι όμως δύσκολο για τους περισσότερους να κατανοήσουν το γιατί. Γιατί έχουμε οδηγηθεί ως εδώ, και γιατί δε μπορούμε να συνέλθουμε.

Ο λόγος είναι απλός. Η Ελλάς μεγαλούργησε όσο ήταν ορθόδοξη χώρα, όσο είχε πίστη στο Θεό. Τα έπη του 21 και του 40 έγιναν απο χριστιανούς ορθόδοξους πολίτες, όχι άθεους όπως σήμερα.

Όταν κάποιος είναι πιστός, ζει μια ηθική ζωή. Μακριά απο καταχρήσεις και λαμογιές. Δεν διαφθείρεται απο το χρήμα, δεν προδίδει τον συνάνθρωπό του, και το ενδιαφέρον του είναι στο να δημιουργεί και όχι στο να απολαμβάνει χωρίς κόπο… Δεν πιάνεται κορόιδο απο κανέναν λαοπλάνο πολιτικό, γιατί οι ψευτοϋποσχέσεις του δεν πιάνουν τόπο. Αγαπάει την πατρίδα του, χωρίς να είναι ρατσιστής, και δεν παραχωρεί τίποτα απο το σπίτι του σε ξένους άρπαγες. Αγαπά αλλά δεν είναι θύμα.

Δημιουργεί οικογένεια, με πολλούς απογόνους, αφού δεν θανατώνει τα παιδιά του με εκτρώσεις. Έτσι δημιουργείται στον τόπο νεολαία που αποτελεί το υλικό για την πρόοδο. Μεγαλώνει την οικογένειά του με σωστές αρχές, έτσι ώστε να μπορούν να είναι υπεύθυνοι πολίτες και όχι ωχαδερφιστές.

Σήμερα, η χώρα είναι ένα ψοφίμι. Δεν παράγει τίποτα, αφού δεν υπάρχει κίνητρο σε κανέναν να παράγει. Δεν υπάρχουν όνειρα, αφού η νεολαία είναι μεγαλωμένη χωρίς αρχές. Οι πιο άθλιοι πολιτικοί αναδύονται στην εξουσία γιατί δίνουν τα μεγαλύτερα ανταλλάγματα σε εγωιστές μυωπικούς ψηφοφόρους. Η ενημέρωση είναι πουλημένη και ευτελισμένη, αφού ο κόσμος ενημερώνεται μόνο απο την τηλεόραση και αυτή προβάλλει μόνο σκουπίδια. Οικογένειες δεν δημιουργούνται αφού πλέον οι σχέσεις έχουν γίνει ριχές, και έχει χαθεί η εμπιστοσύνη μεταξύ των 2 φύλων. Οι φιλίες και η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων, παρελθόν κι αυτές… Η ελληνική κοινωνία έχει γίνει μια ζούγκλα, και στην ζούγκλα βασιλιάς πάντα είναι το μεγαλύτερο θηρίο…

Άνοιξαν τα σύνορα και μπήκαν οι ξένοι, οι οποίοι είναι νεότεροι κατά μέσο όρο και πιο δυναμικοί απο εμάς. Έτσι σιγά σιγά θα υπερισχύσουν με συνέπεια να καταστραφεί ακόμα περισσότερο η δική μας κουλτούρα και να επικρατήσει η δική τους.

Εμείς έχουμε γίνει άπιστοι, έχουμε χάσει την συγκέντρωσή μας σε κάποιον στόχο. Ο μέσος έλληνας δεν έχει στόχους, όπως την αιώνια ζωή, την ηθική ζωή εδώ, την δημιουργία οικογένειας, την δημιουργία ενός καλύτερου αύριο για τις επόμενες γεννιές. Έχουμε γίνει σαν τα ζώα, που βλέπουν μόνο ό,τι είναι άμεσα μπροστά τους, μαμ, κακά, πήδημα και νάνι…

Η μόνη λύση που υπάρχει για αυτόν εδώ το λαό, είναι η επιστροφή στην χριστιανική πίστη. Μόνο αυτή μπορεί να σώσει την Ελλάδα. Όλα τα άλλα είναι μάταια, και για όποιον αρνείται να το πιστέψει, θα του το δείξει η ιστορία…

Έγραφα πριν μέρες για το πόσο αναξιόπιστες είναι οι πληροφορίες που παίρνουμε απο τα διάφορα blog. Ανέφερα κάποια συγκεκριμένα παραδείγματα απο το Τρωκτικό, που είναι και το πρώτο σε αναγνωσιμότητα στην Ελλάδα. Όμως έχουν πέσει στην αντίληψή μου επιπλέον περιπτώσεις για αυτό το ιστολόγιο οπότε σκέφτηκα να συμπληρώσω τις σκέψεις μου.

Το μπλογκ αυτό ισχυρίζεται πως δεν βάζει διαφημίσεις γιατί δεν είναι επαγγελματίες… Όμως εγώ αυτό που βλέπω, ειδικά το τελευταίο καιρό, είναι έμμεσες διαφημίσεις για συγκεκριμένες εταιρίες, και δυσφημίσεις για άλλες ανταγωνιστικές, με τη μορφή των μηνυμάτων “αναγνωστών”. Συγκεκριμένα παρατήρησα πως τις τελευταίες μέρες είχαμε απο τη μία μεριά ευχαριστήρια επιστολή για την Tellas, και μηνύματα πάμπολλα που κυριολεκτικά θάβουν forthnet και hol. Όλα απο ανώνυμους “αναγνώστες” φυσικά… Και ερωτώ:

Ας υποθέσουμε πως όντως αυτά τα μηνύματα τα παρέλαβαν. Πόσο σίγουροι είναι πως δε προέρχονται απο υπαλλήλους εταιριών; Γιατί τα βάζουν έτσι απλά; Γιατί δε γνωστοποιούν αυτές τις περιπτώσεις πρώτα στην αντίστοιχη εταιρία έτσι ώστε να δημοσιεύσουν παράλληλα και την απάντηση, όπως θα έκανε κάθε σωστός δημοσιογράφος; Δηλαδή εγώ ο υπάλληλος της Tellas στέλνω μηνύματα τάχα μου πως έχω παράπονα απο τη forthnet και αυτοί τα δημοσιεύουν έτσι απλά;

Φυσικά κανείς δε μας εξασφαλίζει πως αυτά τα μηνύματα τα παρέλαβαν και δε τα έγραψαν οι ίδιοι… Και εγώ πλέον είμαι της γνώμης πως τα παίρνουν κάτω απο το τραπέζι απο εταιρίες για να γράφουν ό,τι τους κατέβει…

Δεύτερη περίπτωση, υποστήριξη καραμπινάτη του ΠΑΣΟΚ. Έχει αρχίσει και γίνεται  γνωστό στους περισσότερους πως αυτό το ιστολόγιο υποστηρίζει ΠΑΣΟΚ με 1000… Δεν είναι τυχαίο πως απο προχθές το βράδυ αρχίσανε να ουρλιάζουν για σκάνδαλο 5,5 δις όταν εξετάζοντας κανείς την περίπτωση νηφάλια βλέπει πως δεν υπάρχει σκάνδαλο… Ο αρμόδιος πρώην υφυπουργός απάντησε και είπε την αλήθεια και το τρωκτικό τον χλέβαζε χωρίς επιχειρήματα λέγοντας απλά “γελάνε και τα τσιμέντα”. Λες και το “γελάνε τα τσιμέντα” είναι πολιτικό επιχείρημα…

Πλέον πολύς κόσμος αρχίζει και βλέπει πόσο κιτρινιάρικο μπλογκ είναι το συγκεκριμένο, και τι λαμόγια κρύβονται απο πίσω. Σιγά σιγά θα έρθει και η πτώση του. Εγώ θα ψάξω να βρω κάποιο άλλο ιστολόγιο να χαζεύω όταν τρώω(αυτή τη χρησιμότητα είχε για μένα)…

Είμαι ένας άνθρωπος που εδώ και τουλάχιστον 15 χρόνια διαβάζω κριτικές για διάφορα προϊόντα, όπως ταινίες, μουσική, βιντεοπαιχνίδια, υλικό υπολογιστών κλπ. Αυτό που έχω παρατηρήσει το τελευταίο καιρό, είναι πως ενώ κάποτε υπήρχε μια στοιχειώδης αξιοπρέπεια στο χώρο, τώρα πλέον κυνηγάς με το τουφέκι την ανεξάρτητη κριτική σε οτιδήποτε. Δεν λέω αντικειμενική, προφανώς κάθε κριτική είναι λίγο-πολύ υποκειμενική, αλλά απλά ανεπηρέαστη από τις εταιρίες. Πολλές φορές δεν διαβάζουμε άρθρα από δημοσιογράφους, αλλά prospectus…

Φαίνεται πλέον πως πολλές εταιρίες έχουν αποφασίσει πως τις συμφέρει περισσότερο να ξοδεύουν χρήματα στο μάρκετινγκ και στην εξαγορά δημοσιογράφων και κριτικών, παρά να τα ξοδεύουν στο να κάνουν το προϊόν τους καλύτερο…  Και ίσως αυτό εξηγεί την διαρκή πτώση της ποιότητας σε κάποιους τομείς.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τα βιντεοπαιχνίδια, που ήταν ο πρώτος τομέας στον οποίο έκανα αυτή τη διαπίστωση. Κάποτε ήμουν φανατικός των παιχνιδιών και δοκίμαζα τα πάντα, αλλά τερμάτιζα ελάχιστα. Επειδή έχουν περάσει από τα χέρια μου σχεδόν τα πάντα, πιστεύω πως μπορώ να κρίνω αντικειμενικά.

Τα τελευταία χρόνια είχα αποκτήσει τη συνήθεια αφού έπαιζα ένα παιχνίδι και το δοκίμαζα μόνος, να πηγαίνω μετά να βλέπω τις κριτικές για αυτό. Και έπεφτα από τα σύννεφα με όσα έβλεπαν τα μάτια μου…

Παιχνίδια άψογα να παίρνουν μέτριες κριτικές, παιχνίδια για βλάκες να παίρνουν διθυράμβους. Και δεν έγινε μόνο μία φορά αυτό… Είναι διαρκές το φαινόμενο. Και κυρίως για συγκεκριμένες εταιρίες-γίγαντες…

Τότε μου ήρθε η αναλαμπή και κατανόησα γιατί η πειρατεία τους ενοχλεί τόσο πολύ. Αν δεν υπήρχε η πειρατεία, ο μόνος τρόπος να ενημερωθείς για το αν ένα παιχνίδι είναι καλό θα ήταν από τις κριτικές. Δε θα μπορούσες να σχηματίσεις δική σου γνώμη παρά μόνο αφού είχες αποχωριστεί τα ωραία σου λεφτά. Τα demo δε μετράνε, είναι πάντα ωραιοποιημένα και δεν σου δίνουν τη πραγματική εικόνα για το προϊόν που θα αγοράσεις.

Κατάλαβα πως δε τη θέλουν τη πειρατεία για να εμποδίσουν εμάς που έχουμε το εξής σύστημα: Παίρνουμε σπασμένα τα παιχνίδια, και αν κάτι πραγματικά μας αρέσει το αγοράζουμε. Εγώ από τα χιλιάδες παιχνίδια που έχω κατεβάσει, έχω ασχοληθεί μόνο με ελάχιστα. Όσα δε μου άρεσαν σβήστηκαν σε χρόνο dt από τον δίσκο μου.

Αυτό το σύστημα ενοχλεί τις εταιρίες γιατί παρακάμπτει το μάρκετινγκ που κάνουν και τις υπόγειες μεθόδους που χρησιμοποιούν για να πουλήσουν. Δε μπορούν να μας παρουσιάσουν το μαύρο ως άσπρο, και αυτό τις ενοχλεί γιατί το 90% των βιντεοπαιχνιδιών που κυκλοφορούν είναι σκουπίδια.

Φυσικά αυτό δεν συμβαίνει μόνο με τα βιντεοπαιχνίδια. Στις ταινίες και τη μουσική κάτι ανάλογο συμβαίνει.

Με τις ταινίες συμβαίνει το εξής: Οι περισσότερες είναι για να τις δεις μόνο μία φορά. Αν μια εταιρία σε καταφέρει να δεις την ταινία της, έχει πάρει όλα όσα ήταν να πάρει από σένα έτσι κι αλλιώς. Οι περισσότεροι θεατές δεν έχουν σοβαρή μνήμη για να εμποδίσουν την κοροϊδία κι έτσι αυτό συνεχίζεται…

Με τις ταινίες συμβαίνει και το εκπληκτικό φαινόμενο οι κριτικοί να έχουν εντελώς αντίθετες απόψεις μεταξύ τους, για την ίδια ταινία. Μου έχει τύχει να δω από 10/10 μέχρι 2/10, για την ίδια ακριβώς ταινία… Αυτό δε δικαιολογείται ούτε από τις όποιες διαφορές στην κουλτούρα και το γούστο. Γιατί ασχέτως από τις διαφορές στο γούστο, η ποιότητα στη σκηνοθεσία, το σενάριο, τα εφέ, την ηθοποιία είναι σχετικά αντικειμενικά μεγέθη. Απλά κάποιοι πληρώθηκαν και κάποιοι όχι…

Και φυσικά παρόμοια κατάσταση ισχύει και για τα προϊόντα τεχνολογίας, όπως pc, laptop, gadgets κλπ κλπ… Εδώ η κατάσταση περιπλέκεται καθώς δεν είναι εύκολο για κάποιον που δεν έχει πρόσβαση σε όλα να έχει σφαιρική εικόνα, και σπάνια κάποιος που έχει σφαιρική εικόνα μιλάει για αυτή τη κατάσταση δημόσια.

Παρόλα αυτά τα τελευταία χρόνια είχα τη τύχη να δουλέψω με ποικιλία υλικού υπολογιστών, και διαπίστωσα πως κυκλοφορεί πολύ ψέμα σε αυτό το κλάδο… Και είναι κρίμα.

Συγκεκριμένα “μεγάλα” site τεχνολογίας και περιοδικά, υποστηρίζονται από συγκεκριμένες εταιρίες και παραποιούν τη πραγματικότητα. Τα υπόλοιπα μικρότερα σε μέγεθος τα αντιγράφουν, και η ζημιά έχει γίνει… Ο μέσος αγοραστής δεν έχει σημαντικές γνώσεις, και αγοράζει ό,τι του πουν…

Για να αναφέρω μερικά παραδείγματα που έρχονται στο μυαλό μου:

Πάντα ήμουν φανατικός των Total War… Μπορεί να είχαν πολλά ελαττώματα αλλά ήταν από τις καλύτερες σειρές στρατηγικής. Όταν ήταν να κυκλοφορήσει το Empire, το βρήκα σε τορρεντάδικο, αλλά προτίμησα να το παραγγείλω, τη σπέσιαλ έκδοση. Πολύ κακή επιλογή. Το παιχνίδι ήταν καλό στο σχεδιασμό, αλλά η υλοποίηση ήταν απαράδεκτη. Ήταν ασταθέστατο, με τόσα πολλά προβλήματα που πραγματικά έπαυε να είναι αστείο. Κυριολεκτικά το κυκλοφόρησαν σε alpha κατάσταση. Ακόμα και σήμερα μετά από τόσες διορθώσεις εξακολουθεί να είναι απαράδεκτο. Η τεχνητή του νοημοσύνη ενώ σε κάθε έκδοση υπόσχονταν πως θα βελτιώνεται, ήταν στο ίδιο επίπεδο με το πρώτο της σειράς… Δεν προσέφερε καμία στρατηγική το παιχνίδι. Απλά έβαζε όλα τα έθνη ενάντια στον ανθρώπινο παίχτη. Αυτή ήταν όλη κι όλη η στρατηγική… Αφού δε μπορούσαν να φτιάξουν τεχνητή νοημοσύνη της προκοπής, να κλέψουν… Αν γυρνούσα το χρόνο πίσω, όχι μόνο δε θα το αγόραζα, αλλά ούτε καν θα το κατέβαζα… Δεν άξιζε τον κόπο. Παρόλα αυτά, ο τύπος το λάτρεψε, και στο μεγαλύτερο ποσοστό πέρασε στα ψιλά το τεράστιο πρόβλημα σταθερότητας που είχε όταν κυκλοφόρησε…

Πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε η ταινία Paranormal Activity. Ένα τρισάθλιο κατασκεύασμα, μνημείο στην ανθρώπινη βλακεία. Ένα φτηνιάρικο έργο, με σπιτική κάμερα, ερασιτέχνες ηθοποιούς, τρικ γυμνασίου, και βαρετή υπόθεση και πλοκή. Υποτίθεται πως ήταν θρίλερ, και τα τρέιλερ υπόσχονταν να τρομάξουμε πολύ. Για την ακρίβεια έλεγαν πως ήταν η πιο τρομακτική ταινία της δεκαετίας…

Το έργο η κοπέλα μου ήθελε να το δούμε στο σινεμά, επειδή είχε δει διαφημίσεις και τις πίστεψε. Εγώ πρότεινα να το κατεβάσω, αφού το είχα βρει στο τορρεντάδικο. Τελικά την έπεισα να το δούμε και ήταν αποκάλυψη. Ήταν τόσο άθλιο που δε σταματήσαμε να γελάμε σε όλη τη διάρκεια της ταινίας. Αυτό δεν ήταν τρόμος σε καμία περίπτωση. Ήταν θεατρικό σκετς από σχολείο… Αν το είχαν πλασάρει ως παρωδία, πιστεύω πως δε θα ήταν τόσο παραπλανητικές οι διαφημίσεις…

Αν το είχαμε πληρώσει στο σινεμά, θα έκανα φασαρία να πάρω τα λεφτά μου πίσω, δεν υπήρχε περίπτωση…

Τελικά στο μόνο που χρησίμευσε, πέρα από το γέλιο, είναι να έχω ένα τρανό παράδειγμα του τι μπορεί να κάνει το μάρκετινγκ. Μπορείς κυριολεκτικά να βάλεις τα σκατά σου σε ωραίο περιτύλιγμα και να υπάρξει κόσμος που θα τα αγοράσει, αρκεί να τα πλασάρεις σωστά…

Στο χώρο της τεχνολογίας, δε χρειάζεται να πω πολλά, Intel και Nvidia… Μπορεί να έχουν καλά προϊόντα, ειδικά κατά καιρούς τα καλύτερα, αλλά πολλές φορές οι πουλημένοι δημοσιογράφοι βάζουν το χεράκι τους όταν τα προϊόντα τους δεν ξεχωρίζουν…

Το πρόβλημα με το κάτω από το τραπέζι μάρκετινγκ, είναι πως όταν πρόκειται για προϊόν μιας αγοράς, αν σε πείσει έχει πετύχει τον σκοπό του. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην κερδίζει πάντα το καλύτερο προϊόν, με συνέπεια να πέφτει σταδιακά η ποιότητα σε όλους τους κλάδους.

Οι εταιρίες ειδικά του λογισμικού και των ταινιών, πολεμούν την πειρατεία ακριβώς επειδή τις εμποδίζει σε αυτό το σύστημα. Όσοι είναι να αγοράσουν, θα αγοράσουν έτσι κι αλλιώς. Το πρόβλημα είναι πως για να αγοράσουν πρέπει το προϊόν να αξίζει τα λεφτά του. Αν τους επιτρέψουν να έχουν σφαιρική εικόνα για αυτό από πριν, θα πρέπει να είναι ποιοτικό αλλιώς δε θα δουν τα λεφτά τους. Και η παρασκευή ποιοτικών προϊόντων δεν είναι εύκολη οπότε…

Είναι πιο εύκολο να έχεις στο τσεπάκι τους μεγάλους κριτικούς και δημοσιογράφους, έτσι ώστε να σου δίνουν την απαραίτητη προώθηση. Και αυτό κάνουν οι περισσότεροι, δυστυχώς…

Η μόνη λύση πλέον είναι να μην εμπιστευόμαστε τόσο τους διάφορους “κριτικούς”, και να έχουμε υπόψιν μας πως αυτοί κοιτούν πρωτίστως το δικό τους το πορτοφόλι…

Σημείωση: Τα όσα γράφω αποτελούν προσωπικές μου απόψεις και μόνο. Δεν έχω κάποια απόδειξη για όσα θα γράψω παρακάτω, και υπάρχει σημαντική πιθανότητα να κάνω λάθος.

Το τελευταίο καιρό διαβάζω στα νέα της τεχνολογίας για τις διάφορες δικαστικές διαμάχες που έχουν site p2p, όπως το thepiratebay.org. Οι εταιρίες κάνουν “απεγνωσμένες” προσπάθειες να σταματήσουν το φαινόμενο της πειρατείας. Εταιρίες όπως η Microsoft βάζουν διάφορα κλειδώματα στο λογισμικό τους, και προσπαθούν (φαινομενικά) με κάθε τρόπο να σταματήσουν τη πειρατεία. Όμως, λόγω της πολυετούς εμπειρίας μου πλέον στο χώρο της τεχνολογίας, απο τη πλευρά και του χομπίστα αλλά και του επαγγελματία, η εντύπωση που έχω για την κατάσταση είναι κάπως διαφορετική.

Πλέον πιστεύω ακράδαντα ό,τι οι περισσότερες εταιρίες προωθούν οι ίδιες την πειρατεία. “Υπόγεια” την προωθούν και μετά την “κυνηγούν”. Φυσικά δε μπορώ να αποδείξω αυτόν τον ισχυρισμό, αλλά οι ενδείξεις είναι παντού. Ο λόγος που το κάνουν αυτό, είναι γιατί όσο κι αν φαίνεται οξύμωρο έτσι αυξάνουν το μερίδιο αγοράς τους και τα κέρδη τους.

Οι αναλυτές της αγοράς γνωρίζουν πολύ καλά, πως το κοινό που είναι διαθέσιμο να πληρώσει για το λογισμικό τους είναι περιορισμένο. Αυτό το κοινό δε γίνεται να αυξηθεί. Υπάρχει για παράδειγμα συγκεκριμένος αριθμός ανθρώπων που είναι επαγγελματίες στο χώρο της φωτογραφίας, και είναι διατεθιμένοι να πληρώσουν ένα σκασμό χρήματα για το τελευταίο Photoshop προκειμένου να κάνουν τη δουλειά τους. Κι όμως η κατάσταση σήμερα δείχνει πως και η κουτσή Μαρία έχει το Photoshop στον υπολογιστή για απλό ρετουσάρισμα των φωτογραφιών που ανεβάζει στο Facebook… Ε, δε θέλει και πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς πως το έχει σπασμένο… Και επίσης, δε θέλει και πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς πως αν δεν είχε τη δυνατότητα να το βρει σπασμένο, δε θα το αγόραζε έτσι κι αλλιώς, οπότε η εταιρία του δεν έχει διαφυγώντα κέρδη. Ίσα ίσα που κερδίζει σε αναγνωρισιμότητα, και το πρόγραμμά της γίνεται Standard λόγω της εδραίωσής  του στη συνείδηση του κοινού.

Αυτό το παράδειγμα δείχνει με τον καλύτερο τρόπο, γιατί η μέθοδος με την οποία υπολογίζεται η απώλεια χρημάτων εξαιτίας της πειρατείας είναι εσφαλμένη. Δηλαδή το να υπολογίζεις πόσοι έχουν σπασμένο το λογισμικό επί την τιμή του, δεν είναι ρεαλιστικό νούμερο γιατί δεν υπολογίζει πόσοι απο αυτόυς θα το αγόραζαν αν δεν είχαν εναλλακτική επιλογή. Στη περίπτωση πχ του Photoshop, το πιο πιθανό είναι το ποσοστό που θα το αγόραζε να είναι πολύ μικρό. Και επίσης το πειρατικό αντίγραφο δε κοστίζει στην εταιρία ούτε σε υποστήριξη, ούτε στο δίκτυο διάθεσης. Δε κοστίζει τίποτα.

Μια ανάλογη περίπτωση είναι η Microsoft. Η Microsoft εκδίδει 3 κύρια προϊόντα στο χώρο του λογισμικού. Τα Windows, το Office, και το Visual studio. Και τα τρία είναι πανάκριβα. Και τα 3 όμως έχουν εδραιωθεί ως βιομηχανικά στάνταρ και μονοπώλια. Ας τα εξετάσουμε εν συντομία ένα ένα:

1) Windows. Τα windows έχουν αυτή τη στιγμή το μονοπώλιο στο χώρο των λειτουργικών συστημάτων των προσωπικών υπολογιστών. Είναι τόσο διαδεδομένα που η συντριπτική πλειοψηφία των χρηστών τα έχουν συνδέσει με τα “κομπιούτερ”, κι ούτε καν φαντάζονται πως υπάρχουν και εναλλακτικές επιλογές. Κι όμως, κάποιος που έχει γνώση του αντικειμένου, γνωρίζει πως απέχουν πολύ απο το να είναι το ιδανικό λειτουργικό σύστημα. Αν και τα τελευταία χρόνια έχει βελτιωθεί αισθητά, παρόλα αυτά, αντιμετωπίζει προβλήματα σταθερότητας, προβλήματα ασφαλείας, έχει μεγάλες απαιτήσεις σε υλικό, είναι λιγότερο παραμετροποιήσιμο. Και το σημαντικότερο όλων, κοστίζει ένα σημαντικό ποσό. Ενώ υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές που είναι ανώτερες τεχνολογικά και πάνω απο όλα, ΔΩΡΕΑΝ. Σαφώς υπάρχουν κάποια πράγματα για τα οποία οι εναλλακτικές λύσεις δε μπορούν να ανταπεξέλθουν. Για παράδειγμα τα βιντεοπαιχνίδια, η υποστήριξη κάποιων συσκευών και κάποιων προγραμμάτων. Αλλά ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι ακριβώς γιατί τα παράθυρα αποτελούν μονοπώλιο. Εκτιμώ πως το 90% των χρηστών υπολογιστών, θα μπορούσαν σήμερα κιόλας να εγκαταστήσουν Ubuntu και να συνεχίσουν να κάνουν όλα όσα έκαναν και πριν. Το ερώτημα είναι γιατί δε το κάνουν, και προτιμούν να εγκαταστήσουν ένα ακριβό σύστημα για να κάνουν ακριβώς τις ίδιες εργασίες, και με περισσότερα προβλήματα.

Ο λόγος είναι, γιατί τα Windows έχουν γίνει το defacto standard. Έχουν στηθεί ολόκληροι μηχανισμοί γύρω απο αυτά. Εκπαιδευτικά προγράμματα, οργανισμοί πιστοποίησης, βιβλία, περιοδικά… Και το επόμενο ερώτημα που πρέπει να κάνει κάποιος, είναι το ΠΩΣ κατάφεραν και έγιναν αυτό το στάνταρ, και πως το διατηρούν.

Είναι απλό. Η πειρατεία έβαλε το χεράκι της και βοήθησε την κατάσταση. Η Microsoft γνωρίζει πολύ καλά, πως δεν είναι όλοι διατεθιμένoi να πληρώσουν για τα Windows. Αυτό το τεράστιο ποσοστό χρηστών που μπορεί κάλλιστα να καλύψει τις ανάγκες του απο το ανοιχτό λογισμικό, είναι σημαντικό γιατί χωρίς αυτό τα Windows θα πάψουν να αποτελούν το στάνταρ στους υπολογιστές, και έτσι θα χάσουν τα όποια πλεονεκτήματα έχουν, αφού οι τρίτες εταιρίες θα υποστηρίζουν περισσότερο και τα υπόλοιπα συστήματα, και ο μηχανισμός γύρω απο τα παράθυρα θα χάσει σε αξία ενώ θα δημιουργηθούν αντίστοιχοι μηχανισμοί και για τα υπόλοιπα λειτουργικά. Απο αυτούς τους ανθρώπους, ένα σημαντικό μέρος μένει στα Windows γιατί ήταν προεγκατεστημένα και τα έχουν ήδη πληρώσει, ένα άλλο μέρος μένει γιατί είναι μονοπώλιο και το έχουν συνηθίσει, και ίσως το μεγαλύτερο μέρος μένει γιατί… το έχουν σπασμένο.

Η Microsoft έχει τη δυνατότητα να σβήσει τη πειρατεία απο το χάρτη, όμως δε την συμφέρει γιατί τότε ένα μεγάλο μέρος των χρηστών θα στραφεί προς το ανοιχτό λογισμικό. Είναι προτιμότερο για τη Microsoft να χρησιμοποιούν όλοι το λογισμικό της ακόμα κι αν κάποιοι δε το πληρώνουν, παρά να το χρησιμοποιούν πολύ λιγότεροι αλλά όλοι να το πληρώνουν. Δεν με εκπλήσει λοιπόν το γεγονός πως τα windows 7 σε σχέση με τα Vista έσπασαν πιο γρήγορα, πιο εύκολα, και με λιγότερους πονοκεφάλους… Η Microsoft προσπάθησε να περιορίσει την πειρατεία και είδε οτι όχι μόνο απέτυχε, αλλά δημιούργησε άσχημο κλίμα για το λειτουργικό της. Δεν αμφιβάλλω πως πολλά απο τα αρχικά προβλήματα με τα Vista οφείλονταν είτε στα σπαστήρια είτε στις μεθόδους ενάντια στα σπαστήρια, και όχι στα ίδια τα Windows. Όμως όσοι τα έβαλαν σπασμένα, δεν σώπασαν αλλά έδωσαν πολύ άσχημη φήμη στο λειτουργικό της. Φήμη που κόστισε και απο πάνω στη Microsoft. Έτσι με τα 7 πήρε το μάθημά της και πλέον είναι πανεύκολο να τα βάλει κανείς σπασμένα και να κάνει όλες τις ενημερώσεις, και μάλιστα η τελική σπασμένη έκδοση ήταν διαθέσιμη στους πειρατές 2 μήνες πριν βγει στα καταστήματα…

2) Το Office, αποτελεί την στάνταρ σουίτα γραφείου. Το κόστος του είναι τεράστιο, ενώ οι τελευταίες εκδόσεις του είναι γεμάτες με χαρακτηριστικά που αναρωτιέμαι αν το 99% των χρηστών αξιοποιούν πάνω απο το 10% των δυνατοτήτων τους. Οι περισσότεροι χρήστες συνήθως κάνουν απλή επεξεργασία κειμένου, και λίγα λογιστικά φύλλα και παρουσιάσεις. Πράγματα που μπορούν να γίνουν με “αρχαίες” εκδόσεις του Office, και με εναλλακτικό δωρεάν λογισμικό. Το ερώτημα είναι γιατί το πανάκριβο MS Office παραμένει σχεδόν μονοπώλιο, ενώ δε προσφέρει κάτι το ουσιαστικό στη συντριπτική πλειοψηφία των χρηστών;

Η απάντηση είναι μια απο τα ίδια με τα Windows… Η Microsoft κάνει τα στραβά μάτια στην πειρατεία… Για την ακρίβεια, πέρα απο ένα ξεπερασμένο σύστημα με κωδικό, δεν έχει καμία άλλη προστασία στο Office. Φαινομενικά χάνει χρήματα αλλά στην ουσία δεν είναι έτσι. Αυτός που δεν κάνει βαριά χρήση της δικής της σουίτας, δε θα πλήρωνε να την αγοράσει, όταν υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές ή/και μπορεί να κάνει τη δουλειά του με την παλαιότερη έκδοση που τυχόν έχει. Τη συμφέρει όμως να τον κρατήσει, γιατί έτσι τα αρχεία που φτιάχνει θα διαβάζονται καλύτερα απο άλλους με MS Office, και για να κάνει καλή χρήση του θα πρέπει να εκπαιδευτεί στη χρήση του, ενώ στον επαγγελματικό χώρο θα είναι πιο πιθανό να χρησιμοποιήσει αυτό, αν το έχει μάθει απο το σπασμένο στο σπίτι του…

3) Visual Studio. Άλλο ένα εύκολα σπασμένο πρόγραμμα. Αποτελεί το στάνταρ για τον προγραμματισμό σε περιβάλλον windows, και είναι πανάκριβο. Είναι η μοναδική περίπτωση που εκ των πραγμάτων αξίζει να αποτελεί πρότυπο στο είδος του. Κι αυτό γιατί πολύ απλά είναι ιδανικό για την ανάπτυξη εφαρμογών σε περιβάλλον windows, με διαφορά. Παρόλα αυτά και σε αυτή τη περίπτωση η πειρατεία του είναι εύκολη, αφού έτσι οι ανερχόμενοι προγραμματιστές μαθαίνουν να προγραμματίζουν σε περιβάλλον windows.

Απο τα παραπάνω παραδείγματα βλέπουμε πως :

Η αγορά που είναι διαθέσιμη για να πληρώσει τις εξωφρενικές τιμές τους είναι συγκεκριμένη. Αν η πειρατεία εξαφανιζόταν αύριο, το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου θα το γύρναγε σε Linux. Για αυτό υπόγεια η πειρατεία επιτρέπεται, ίσως και προωθείται.

Γιατί αυτό γίνεται υπόγεια; Γιατί αν μαθευτεί αυτή η πρακτική και αποδειχθεί, θα την κυνηγήσουν νομικά όσοι πληρώνουν για το λογισμικό της.

Πολλές εταιρίες δίνουν δωρεάν εκδόσεις των προγραμμάτων τους για προσωπική μη επαγγελματική χρήση. Γιατί η Microsoft δε το κάνει; Γιατί πολύ απλά, βγάζει περισσότερα έτσι. Πρώτα απο τα κορόιδα που το βλέπουν ηθικά το θέμα, ή δε γνωρίζουν κυριολεκτικά πως μπορούν να βάλουν σπασμένο το λογισμικό. Δεύτερον, ειδικά για τα Windows, αν τα έδινε δωρεάν για προσωπική χρήση δε θα έβγαζε απο τους έτοιμους υπολογιστές , επιτραπέζιους και φορητούς, με προεγκατεστημένο λογισμικό. Παρόλα αυτά να είστε σίγουροι πως όταν το Linux αποκτήσει τη λεγόμενη “κρίσιμη μάζα”, και αρχίσει να ανεβάζει στροφές, θα αρχίσουν να προσφέρουν δωρεάν λογισμικό ή τουλάχιστον θα ρίξουν δραματικά τις τιμές.

Γιατί όσοι το βλέπουν ηθικά το ζήτημα είναι κορόιδα; Είναι απλό, γιατί η εταιρία που έχει το συγκεκριμένο μονοπώλιο τους κοροϊδεύει. Πρώτα από όλα έχει σχεδόν μονοπώλιο και κατευθύνει την αγορά, παρόλα αυτά όμως δεν προσφέρει λύσεις για τους περισσότερους πελάτες. Για παράδειγμα, δεν προσφέρει ξεχωριστά το Word για κάποιον που χρησιμοποιεί μόνο αυτό, και σε βάζει να πληρώσεις και έξτρα για πράγματα που δε χρησιμοποιείς. Δεύτερον χρησιμοποιεί πλάγιους τρόπους για να αναγκάσει τις αναβαθμίσεις, για παράδειγμα αλλάζει τύπους αρχείων. Τρίτον σε βάζει να πληρώσεις υπερβολικά πολλά για ένα πρόγραμμα που έχει πολλά κενά ασφαλείας, και στη βάση του είναι το ίδιο εδώ και χρόνια, παρά τις επιφανειακές αλλαγές και προσθήκες.  Και τέταρτον, δεν έχει κλειδώσει αποτελεσματικά τα προϊόντα της, με συνέπεια να μπορούν κι αυτοί που δε πληρώνουν τις τσουχτερές τους τιμές να έχουν τα ίδια ακριβώς με αυτούς που πληρώνουν.

Φυσικά ανέφερα την Microsoft ως παράδειγμα. Πολλές εταιρίες δρουν με τον ίδιο τρόπο.

Υπάρχουν φυσικά και εταιρείες που θίγονται απο την πειρατεία. Πρώτα απο όλα, οι εταιρίες βιντεοπαιχνιδιών. Ένα σύγχρονο βιντεοπαιχνίδι, κοστίζει πολλά για να φτιαχτεί, και έχει όλο και λιγότερα έσοδα. Απο ένα σημείο καταλήγει να είναι ασύμφορη η παραγωγή ποιοτικών τίτλων, με συνέπεια αυτό το χάλι που υπάρχει τα τελευταία χρόνια στο χώρο…

Δεύτερον εταιρίες που βγάζουν κάποια σημαντικά φθηνά προγραμματάκια. Αυτές οι εταιρίες δεν έχουν μεγάλα συμβόλαια για να έχουν έσοδα και πραγματικά πλήττονται απο την πειρατεία.

Τι κοινό έχουν αυτά τα 2; Η πειρατεία είναι διαδεδομένη στο target group στο οποίο απευθύνονται. Ενώ δηλαδή μεγάλες εταιρίες προσδοκούν έσοδα τον επαγγελματικό χώρο και κάνουν τα στραβά μάτια για τους οικιακούς χρήστες, οι συγκεκριμένες κατηγορίες περιμένουν να πουλήσουν στους οικιακούς χρήστες, και δεν έχουν κανένα άλλο τρόπο να έχουν έσοδα πέρα από το όποιο σπονσοράσισμα των εταιριών υλικού. Επίσης ειδικά τα βιντεοπαιχνίδια, πέρα από τη καλή φήμη που αποκτούν από στόμα σε στόμα, δεν έχουν κάποιο πλεονέκτημα από τη διάδοσή τους, αφού έχουν περιορισμένη διάρκεια ζωής τις περισσότερες φορές.

Μια ειδική κατηγορία είναι τα Antivirus. Τα Antivirus λειτουργούν σύμφωνα με τους κανόνες των νονών της νύχτας. Σου πουλάνε προστασία… από τους εαυτούς τους. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη επαγγελματική κατηγορία με τόση καφρίλα όση τα Antivirus. Όσοι έχουν windows επιβάλλεται να έχουν ένα, αλλά σχεδόν κανείς δεν αναρωτιέται το γιατί. Έχουν οι περισσότεροι την εντύπωση πως οι ιοί ξεπηδάνε από το πουθενά. Όποιος έχει ασχοληθεί ελάχιστα με το αντικείμενο όμως, γνωρίζει πως ένα σύγχρονος ιός δεν είναι εύκολο να δημιουργηθεί. Απαιτείται σκληρή προσπάθεια από αρκετούς προγραμματιστές, για να φτιαχτεί το οτιδήποτε μπορεί να έχει ελπίδες να χτυπήσει τα σύγχρονα λειτουργικά συστήματα. Προφανώς έχουν κάποιο όφελος για να το κάνουν αυτό… Το παραμυθάκι του “έφηβου χάκερ” δεν πείθει κάποιον με γνώσεις προγραμματισμού… Όσοι αγοράζουν antivirus, πληρώνουν έμμεσα για τη κατασκευή ιών, γιατί είναι σίγουρο πως τουλάχιστον ένα μέρος των εταιριών χρηματοδοτεί την ανάπτυξή τους.  Αφήστε δε, που τα antivirus δεν είναι τόσο σημαντικά πλέον, αφού κάποιος με σύγχρονο ενημερωμένο λειτουργικό, είναι απρόσβλητος από τους περισσότερους έτσι κι αλλιώς. Αλλά φυσικά δε σας το λένε τα διαδεδομένα site αυτό, για πολλούς λόγους. Αντίθετα, καλλιεργούν κλίμα φόβου για τους ιούς για να αυξήσουν τις πωλήσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα απο το πρόσφατο παρελθόν ο Conficker… Για το λόγο αυτό, προτείνω μόνο δωρεάν αντιβιοτικά σε όποιον ζητά τη γνώμη μου.

Με όσα γράφω παραπάνω, προσπαθώ να ρίξω ένα φως στο θέμα της πειρατείας λογισμικού. Η πειρατεία βολεύει σε πολλές περιπτώσεις, όχι πάντα φυσικά, υπάρχουν και τομείς που έχουν χτυπηθεί άσχημα από την πειρατεία, όπως τα βιντεοπαιχνίδια. Σκοπός μου δεν είναι να προωθήσω την πειρατεία. Σκοπός μου είναι να δείξω την υποκρισία γύρω από το θέμα. Και να σας δώσω επιχειρήματα σε περίπτωση που κάποιος σας πει πως η πειρατεία είναι κλοπή και άλλα τέτοια παραμύθια. Η απάντηση σε αυτό είναι πως είναι κλοπή, αλλά όχι πάντα. Όταν απολαμβάνεις κάτι που έχει μια δίκαιη τιμή για όσα προσφέρει, και που απευθύνεται αποκλειστικά σε ανθρώπους σαν κι εσένα, τότε είναι κλοπή. Όταν χρησιμοποιείς κάτι επειδή είσαι ουσιαστικά σχεδόν αναγκασμένος να το επιλέξεις, η τιμή του είναι παράλογη και στη τιμή περιλαμβάνεται πλήθος λειτουργιών που δε χρειάζεσαι, χωρίς να σου δίνουν τη δυνατότητα να πληρώσεις λιγότερο για όσα χρειάζεσαι και μόνο, τότε δεν είναι κλοπή. Είναι απλά η έξυπνη αντίδραση κάποιου που δε θέλει να πιάνεται κορόιδο. Επειδή πχ κάποιος πήγε σε μια σχολή και έδωσε χρήματα κάτω από το τραπέζι για να χρησιμοποιηθεί και διδαχθεί το δικό της λογισμικό, εγώ δεν είμαι υποχρεωμένος να τον πληρώσω για να περάσω το μάθημα. Δε χρειάζομαι το πρόγραμμά του, απλά είμαι αναγκασμένος να το χρησιμοποιήσω γιατί δεν έχω εναλλακτική επιλογή. Επειδή αυτός έχει την οικονομική δύναμη να επηρεάζει το σύστημα κάτω από το τραπέζι, δε σημαίνει πως θα τον επιβραβεύσω με το πορτοφόλι μου για αυτό.

Το επίσης παραμύθι πως οι προγραμματιστές χάνουν λεφτά, επίσης δε στέκει. Τα λαμόγια οι manager ίσως χάνουν λεφτά, όχι οι προγραμματιστές. Αυτοί συνήθως πληρώνονται στάνταρ, ανεξάρτητα από τις όποιες πωλήσεις, και ψίχουλα σε σχέση με όσα βγάζουν οι εκδότες. Το αντεπιχείρημα πως αν δε πουλήσει ένα πρόγραμμα δε θα υπάρξει συνέχεια και ο προγραμματιστής θα χάσει τη δουλειά του, επίσης δε στέκει, γιατί θα βρει κάτι άλλο να κάνει και επίσης οι εταιρίες δε πρόκειται ποτέ να σταματήσουν να βγάζουν λεφτά, απλά θέλουν περισσότερα. Έχουν κλείσει πολλές στο παρελθόν, αλλά ελάχιστες ήταν εξαιτίας της πειρατείας…

Όσα γράφω δεν αποδεικνύονται, και δεν είναι στα σίγουρα ορθά, το ξαναλέω προς αποφυγή παρεξηγήσεων. Είναι η προσωπική μου άποψη και μόνο. Επίσης δεν ισχύει ακριβώς το ίδιο πράγμα για άλλες αγορές όπως ταινίες και μουσική. Για αυτά θα γράψω σε άλλο άρθρο.

Ξέρω ξέρω, στο σπίτι του κρεμασμένου δε μιλάνε για σκοινί… Δεν διεκδίκησα ποτέ δάφνες αξιοπιστίας για όσα έχω γράψει. Προσωπικές απόψεις γράφω. Πάντα με καλή πρόθεση και με σκοπό να φανούν χρήσιμα τα όσα λέω σε κάποιους.

Το θέμα είναι πως το blogging απο εκεί που ήταν ένα ωραίο χόμπι έχει καταντήσει καρκίνος. Κάποτε όσοι έγραφαν στα blogs ήταν ερασιτέχνες που απλά κάνανε το κομμάτι τους. Σήμερα τα πιο διαδεδομένα blogs γράφονται απο επαγγελματίες με σκοπιμότητες, αλλά πλασάρονται ως ερασιτεχνικά…

Δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτό, στο να γράφει κάποιος, ο οποιοσδήποτε, άρθρα σε blog. To πρόβλημα ξεκινά όταν αυτός ο κάποιος το παίζει ανεξάρτητος, αντικειμενικός, αξιόπιστος, “ειδησεογραφικός”… Ο όρος “ειδησεογραφικό blog” είναι οξύμωρος. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να υπάρχουν ειδησεογραφικά μπλογκ. Ένα blog είναι ένα ηλεκτρονικό ημερολόγιο, προσωπικό. Όταν κάποιος γράφει μόνιμα, με τακτικές ανανεώσεις, ειδήσεις, ειδικά αποκλειστικές και ψαγμένες, αυτός ο κάποιος παύει να είναι χομπίστας. Είναι επαγγελματίας. Και κανείς επαγγελματίας δε ξοδεύει το χρόνο του χωρίς κάποιο κέρδος…

Παρατηρήστε πως όλα τα μεγάλα “ειδησεογραφικά μπλογκ” της ελλάδας, είναι ΑΝΩΝΥΜΑ. Ούτε ένας δεν έχει το θάρρος να πει ποιός είναι. Όταν αναφέρονται στο θέμα, αραδιάζουν ένα κάρο δικαιολογίες και σοφιστίες για να εξηγήσουν γιατί το να είσαι ανώνυμος “είναι άποψη”. Το πραγματικό αίτιο όμως, είναι πως απο πίσω κρύβονται συμφέροντα, και αν μαθευτεί αυτό, θα χάσουν τη ψευδαίσθηση της αντικειμενικότητας τους και του “είμαστε κοντά στο πολίτη” κύρους τους… Και δεν είναι μόνο το γεγονός πως μας πλασάρουν προπαγάνδα ανώνυμα, αλλά και πως μπορούν να γράφουν οτιδήποτε χωρίς διαστάυρωση, χωρίς επαγγελματική ευθύνη, χωρίς κόστος.

Είμαι υπέρ του δικαιώματος της ανωνυμίας στα μπλογκ. Απλά πρέπει ο κόσμος να είναι ενημερωμένος και να γνωρίζει πως όποιος κρύβεται έχει λόγο για να κρύβεται. Φιλοσοφίες περί ανωνυμίας δε στέκουν. Όταν έχεις άποψη την λες με ονοματεπώνυμο.

Κι επειδή δε μασάω τα λόγια μου, θα αναφέρω ένα συγκεκριμένο, το troktiko.blogspot.com, το φερόμενο ως πρώτο στην Ελλάδα. Ομολογώ πως το είχα ανακαλύψει απο τις αρχές του, και ακόμα και σήμερα το παρακολουθώ. Απο την αρχή, με παραξένεψε ο ρυθμός ανανέωσής του, και τα κάποια αποκλειστικά θέματά του. Επειδή εγώ είμαι ερασιτέχνης μπλόγκερ, ξέρω απο πρώτο χέρι πόσο δύσκολο είναι να διατηρείς ένα μπλογκ. Απο τη πρώτη στιγμή ήταν φανερό πως πίσω απο το μπλογκ κρύβεται μια ομάδα ανθρώπων με συμφέροντα επαγγελματικά. Πλασάρονται όμως ως άνθρωποι της διπλανής πορτας… Δίνουν ένα σωρό δικαιολογίες για να εξηγήσουν την ανωνυμία τους, ενώ κάνουν συνεχώς άνανδρες επιθέσεις σε επώνυμους ανθρώπους. Δε  με ενδιαφέρει αν έχουν δίκιο ή όχι. Μπορεί σε όσα λένε να έχουν 100% δίκιο, αλλά όταν επιτίθεσαι σε κάποιον ανώνυμα, είσαι ΑΝΑΝΔΡΟΣ και ΤΙΠΟΤΕΝΙΟΣ. Τουλάχιστον με τους επώνυμους δημοσιογράφους γνωρίζεις με ποιούς έχεις να κάνεις…

Ανανεώνουν το μπλογκ τους σχεδόν κάθε λεπτό. Δε γίνεται τόσα άτομα να ασχολούνται αποκλειστικά με αυτό για τη ψυχή της μάνας τους… Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό, αλλά πολλές φορές ανάμεσα στα όποια ευχάριστα γράφουν βάζουν μέσα και την προπαγάνδα τους. Γνωρίζω πολύ κόσμο που διαβάζει το συγκεκριμένο μπλογκ, κι εγώ το διαβάζω καθημερινά, αλλά παραβλέπω την προπαγάνδα και δε δίνω ιδιαίτερη σημασία στις κόντρες τους γιατί δε γουστάρω να διαβάζω προπαγάνδα ανθρώπων που νομίζουν πως μασάμε κουτόχορτο…

Φυσικά και δεν είναι μόνο το συμπαθές κατά τα άλλα τρωκτικό σε αυτή τη κατηγορία. Το επέλεξα απλά γιατί είναι το πρώτο αυτή τη στιγμή. Αυτά ισχύουν για ΟΛΑ τα “ειδησεογραφικά μπλογκ”. Κρύβονται δημοσιογράφοι απο πίσω, που όπως εξυπηρετούν το σύστημα στα μέσα που εργάζονται, ακριβώς το ίδιο κάνουν και στο διαδίκτυο, με τη διαφορά πως το κάνουν ΑΝΩΝΥΜΑ αυτή τη φορά. έχοντας το πλεονέκτημα να μην είναι υπόλογοι των όσων γράφουν και φυσικά να μπορούν να το παίζουν “αντικειμενικοί”…

Η παγίδα των “ειδησεογραφικών μπλογκ” είναι πως πλέον έχουν αρχίσει να φαίνονται πιο επαγγελματικά. Τα περισσότερα υιοθετούν ένα επαγγελματικό λουκ, και δεν είναι ευδιάκριτες οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ μπλογκ και τυπικής ιστοσελίδας. Και είναι λυπηρό που ο κόσμος τα προτιμάει απο τις πραγματικά ειδησεογραφικές ιστοσελίδες, με ονοματεπώνυμο. Δεν είναι δίκαιο να συγκρίνεις ανθρώπους με ονοματεπώνυμο, που γράφουν με ευθύνη τις απόψεις τους, και ανθρώπους που γράφουν πράγματα αμφισβητίσιμα, που δε μπορούν να καταγγελθούν στη δικαιοσύνη, που δε φοβούνται να χάσουν τη δουλειά τους αν γράψουν ανακρίβειες.

Και φυσικά η αναξιοπιστία των μπλογκ δεν εξαντλείται εκεί. Για να γράψεις σε μπλογκ δεν απαιτείται κανένα πιστοποιητικό. Μπορείς να γράψεις ό,τι θες, κυριολεκτικά. Αυτό έχει κάποια θετικά σημεία, αλλά τα περισσότερα στις μέρες μας είναι αρνητικά.

Υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά έχουν κάτι να πουν. Και δεν έχουν βήμα να το πουν. Τα μπλογκ τους δίνουν ένα μέσο έκφρασης, και μπορείς να βρεις διαμάντια αν ψάξεις βαθιά. Το πρόβλημα είναι πως αυτοί οι άνθρωποι όντας χομπίστες, δεν έχουν την προβολή που τους αξίζει και για αυτό τα άρθρα τους χάνονται στη θάλασσα του διαδικτύου. Ο κόσμος πηγαίνει μαζικά στα “μεγάλα μπλογκ”, αυτά που για να γίνουν μεγάλα θέλουν επαγγελματικούς πόρους, που δεν έχουν οι χομπίστες…

Τι γίνεται όμως για τους περισσότερους που δεν έχουν κάτι να πουν; Που κάνουν προπαγάνδα για τον οποιονδήποτε σκοπό; Που γράφουν ανακρίβειες και βλακείες; Για παράδειγμα έχουμε γεμίσει αντίχριστα μπλογκ που δε ξέρουν τι τους γίνεται και προσβάλλουν το χριστιανισμό. Έχουμε γεμίσει μπλογκ απο συγκεκριμένες εταιρίες, ειδικά τεχνολογίας, που πετάνε λάσπη σε ανταγωνιστές. Έχουμε γεμίσει μπλογκ που διαδίδουν φήμες και σπιλώνουν ανθρώπους. Έχουμε γεμίσει μπλογκ απο ανθρώπους κομμάτων. Έχουμε γεμίσει μπλογκ απο κάθε λογής καμένο που νομίζει πως τα ξέρει όλα και παίρνει στο λαιμό του άλλους ανθρώπους με τις συμβουλές του… Κι αυτά είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου…

Για να αναφέρω πάλι ένα παράδειγμα απο το τροκτικό, για να κατανοήσετε το μέγεθος της μπούρδας και της ανακρίβειας που γράφονται στα blog, απλά να αναφέρω πως 2 φορές τους έχω πιάσει να δημοσιεύουν μηνύματα φάρσες, τα λεγόμενα hoax chain mails, σχετικά με επικίνδυνους ιούς υπολογιστών που κυκλοφορούν. Προφανώς τους ήρθαν με email. Το τελευταίο χθες, έγραφε και για ανακοίνωση της Ε.Ε. (χωρίς κανένα λινκ για την ανακοίνωση). Δεν έκαναν καν το κόπο να κάνουν ένα ΑΠΛΟ googlaρισμα, και να δουν πως πρόκειται για φάρσα. Τους έστειλα email και τις 2 φορές αμέσως και τους εξήγησα το τραγικό λάθος(κοροϊδεύουν τον Τριανταφυλλόπουλο πως δε γνωρίζει απο ίντερνετ και οι ίδιοι δε γνωρίζουν κάτι τόσο απλό…). Τη δεύτερη φορά τους έγραψα να μη ξαναβάλουν τέτοια μηνύματα γιατί γίνονται ρεζίλι. Δημοσιεύσανε ένα μέρος του μηνύματος μου αυτούσιο, αλλά το αλλάξανε προφανώς γιατί δε τους βόλευε… Αλλά το θέμα δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι πως αν κάνουν τέτοια τρανταχτά λάθη, και οι πηγές τους είναι από email, ενώ δε κάνουν ούτε καν το στοιχειώδη έλεγχο(απλό googlaρισμα), φανταστείτε την ποιότητα που έχουν στα υπόλοιπα άρθρα τους… Και μιλάμε για το πρώτο σε αναγνωσιμότητα blog, και ίσως και site στην Ελλάδα…

Πως μπορεί να προφυλαχθεί ο κόσμος απο αυτούς; Η απάντηση είναι μία: Να γνωρίζει πως τα μπλογκ είναι ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΑ. Να μην δέχεται χωρίς διασταύρωση το ο,τιδήποτε διαβάζει σε μπλογκ. Να προτιμά επώνυμες ιστοσελίδες για την ενημέρωσή του, ακριβώς όπως προτιμά τις επώνυμες μάρκες σε οποιδήποτε προιόν αγοράζει. Κι αυτό γιατί και η ενημέρωση, ένα ακόμα προιόν είναι…

Είχα χρησιμοποιήσει τα win 7 απο την beta, μετά πέρασα στην rc και αργότερα στην τελική, συνολικά τα είχα περίπου 5 μήνες στον υπολογιστή μου ως κύριο λειτουργικό. Προηγουμένως είχα τα Vista για 2 χρόνια. Το πιο αδύναμο σύστημα που είχα για τα vista ήταν ένα Athlon 64 X2 2ghz με 2GB ram, και το δυνατότερο, αυτό που έχω τώρα, ένας Q6600 OC στα 3.0ghz 4gb ram. Έχοντας μεγάλη εμπειρία στα λειτουργικά της Microsoft, πιστεύω πως μπορώ να τα κρίνω αντικειμενικά.

Ξεκινώντας απο μια μικρή αναδρομή στα Vista, μιας και στην ουσία τα 7 είναι ένα service pack επί πληρωμή παρά ένα νέο λειτουργικό, θέλω να πω πως γενικά ήταν ένα περίεργο λειτουργικό, που μου άφησε ανάμεικτα συναισθήματα. Απο τη μία μεριά, είχε αρκετά θετικά σημεία. Πρώτα απο όλα, σοβαρή υποστήριξη για τα 64 bit(σε σχέση με τα ΧΡ). Δεύτερον ένα σημαντικά βελτιωμένο σύστημα ασφαλείας. Τρίτον ωραία εμφάνιση. Τέταρτον το DirectX10. Αυτά ήταν όσα μου άρεσαν σε αυτό το λειτουργικό.

Στα αρνητικά του τώρα. Πρώτον ειδικά στις αρχές δεν είχε καλή υποστήριξη από software και drivers. Ειδικά η 64-bit έκδοση. Δεύτερον είχε μεγάλες απαιτήσεις σε hardware, και ακόμα και σε δυνατά μηχανήματα “σερνόταν” σε σχέση με τα ΧΡ. Τρίτον είχε κάποια περίεργα bug, όπως κολήμματα μετά την έναρξη. Τέταρτον το UAC μου έσπαγε τα νεύρα κάθε λίγο και λιγάκι. Πέμπτον, ήταν πανάκριβα για όσα προσέφεραν σε κάποιον που είχε ήδη τα ΧΡ. Έκτον, κάποια απο τα πολυδιαφημισμένα ατού του λειτουργικού τελικά δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες. Η έκδοση Ultimate δεν άξιζε τα λεφτά της, τα Ultimate Extras ήταν άχρηστα, το DirectX10 δεν μας έδωσε κάποιο σοβαρό πλεονέκτημα στα γραφικά των παιχνιδιών πέρα του ό,τι έριχνε σημαντικά τα καρέ. Αν και δεν ευθύνεται εντελώς η Microsoft για αυτό, έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης γιατί προώθησε το Xbox360 εις βάρος του pc gaming, και δεν έβγαλε το DX10 για ΧΡ, κάνοντας τις εταιρίες να μη δίνουν βάρος στην υποστήριξή του.

Σε γενικές γραμμές, ένα μέτριο λειτουργικό, σαφέστατα απαραίτητο για την πρόοδο μιας και τα ΧΡ είχαν γεράσει, αλλά με πολλά προβλήματα. Στη πορεία βελτιώθηκε αισθητά μέσω των updates και των service packs. Δεν ήταν το λειτουργικό που σε ανάγκαζε να αναβαθμίσεις, αλλά σίγουρα δεν άξιζε και το “θάψιμο” που υπέστη.

3 χρόνια μετά(περίπου), και βγαίνουν τα 7. Όλοι λένε πως είναι ένα τρομερό λειτουργικό, πολύ καλύτερο απο τα Vista, και αξίζει η αναβάθμιση. Έχει δημιουργηθεί ένας ντόρος γύρω του. Και αυτός είναι ο λόγος που θέλω να γράψω 2 πράγματα.

Πρώτα απο όλα, αυτό που αγνοούν πολλοί είναι πως τα 7 στη πραγματικότητα είναι σχεδόν ίδια με τα Vista , εσωτερικά. Ακόμα και οι ίδιοι drivers δουλεύουν στα δύο λειτουργικά, πράγμα που δείχνει πως ο πυρήνας τους είναι παρόμοιος. Ό,τι τρέχει στα Vista, τρέχει και στα 7. Ο λόγος που τα 7 δείχνουν να έχουν λιγότερα προβλήματα απο την εκκίνηση της κυκλοφορίας τους, είναι επειδή για 3 χρόνια αυτός ο κοινός πυρήνας έχει δοκιμαστεί στα Vista. Όσες βελτιώσεις έχουν τα 7, αυτές οι ίδιες είναι διαθέσιμες και για τους κατόχους των Vista.Τα 7 έχουν καλύτερη υποστήριξη σε software και drivers, ακριβώς επειδή αυτά έχουν γραφτεί για τα Vista εδώ και 3 χρόνια…

Δεύτερον, οι βελτιώσεις που έχουν γίνει αποκλειστικά στα 7, είναι λίγες και οι περισσότερες είτε περιττές για το μέσο χρήστη είτε απλά βελτιώσεις εμφάνισης και όχι ουσίας. Το πιο σημαντικό νέο χαρακτηριστικό των 7 είναι η υποστήριξη multitouch, αλλά αυτό θα βολέψει όσους έχουν tablet pc κυρίως. Το Gui έχει αλλαχθεί για να βοηθήσει αυτήν την υποστήριξη, Επίσης ο μόνος λόγος που τα 7 δίνουν την ψευδαίσθηση πως είναι πιο γρήγορα είναι γιατί έχει πειραχθεί το Gui έτσι ώστε να είναι πιο άμεσο, πιο γρήγορο. Επίσης έχουν γίνει κάποιες αλλαγές στο Aero έτσι ώστε να είναι πιο γρήγορο και να καταναλώνει λιγότερους πόρους. Στη πραγματικότητα όμως δεν είναι πιο γρήγορα. Η απόδοση σε σχέση με τα Vista είναι ίδια. Τα παιχνίδια θα πιάνουν τα ίδια πάνω κάτω καρέ, και οι υπολογισμοί θα κάνουν περίπου τον ίδιο χρόνο. To νέο UAC είναι λιγότερο ενοχλητικό αλλά ταυτόχρονα και λιγότερο ασφαλές. Γενικότερα δίνουν την αίσθηση πως είναι πιο ομαλά και σβέλτα, χωρίς όμως σε απόλυτους αριθμούς να είναι όντως έτσι. Οι βελτιώσεις αυτές είναι περισσότερο βελτιώσεις αντίληψης.   Φυσικά είναι επιθυμητές αυτές οι βελτιώσεις, αλλά είναι βελτιώσεις που δε δικαιολογούν νέο λειτουργικό, και θα μπορούσαν να δωθούν και στους χρήστες των Vista, αν οι άνθρωποι στην Microsoft είχαν λίγο περισσότερο φιλότιμο.

Τρίτον είναι πολύ ακριβά, ειδικά για κάποιον που θέλει να αναβαθμίσει απο τα Vista. Κατά τη γνώμη μου η τιμή αναβάθμισης απο τα Vista θα έπρεπε να είναι γύρω στα 20-30 ευρώ ΤΟ ΠΟΛΥ, αν κρίνω απο τα πόσα προσφέρει σε σχέση με τα Vista. Οι κάτοχοι των vista πέρασαν πολλά στις αρχές με το νέο λειτουργικό, και έδωσαν πολλά χρήματα για αυτό, και δικαιούνται καλύτερης αντιμετώπισης.

Τέταρτον, ακόμα υπάρχουν σοβαρά προβλήματα σε αυτό το λειτουργικό που κανείς δεν αναφέρει. Πρώτα απο όλα, μετά απο λίγο καιρό χρήσης γίνεται αργό. Πολύ αργό. Στο φορητό υπολογιστή της κοπέλας μου, που τα έχει ακόμα(εγώ έχω πλέον μόνο arch linux σε desktop/netbook), και δεν μπορείς να τον πεις αδύναμο( core 2 duo 1,8ghz, 4 giga ram, nvidia 8400), κάνει 2 ολόκληρα λεπτά να bootάρει(ναι δε μετράω πότε φορτώνει το wallpaper, αλλά πότε μπορώ να τρέξω κάποιο πρόγραμμα).  Μη πω και παραπάνω… Φορτωμένο ιδιαίτερα δεν είναι, ιούς και spyware δεν έχει, το συντηρώ τακτικά. Καταντάει εκνευριστικό λοιπόν να είναι ΤΟΣΟ αργό στην εκκίνηση. Οκ, υπολογιστής είναι, όχι τηλεόραση, αλλά και πάλι, τόσος χρόνος είναι πολύ. Το linux στο netbook μου, που είναι πολύ πιο αδύναμο μηχάνημα, φορτώνει KDE 4.3 σε 40 δεύτερα…

Επίσης η microsoft το κυκλοφόρησε με γνωστό πρόβλημα ασφαλείας, το οποίο ακόμα δε γνωρίζω αν έχει διορθωθεί(ίσως και να έχει κλείσει η τρύπα την ώρα που γράφω). Αυτό δείχνει πως τα 7 είναι “μία απ’ τα ίδια” όσον αφορά την ασφάλεια σε σχέση με τα Vista.

Ένα νέο χαρακτηριστικό, το Home networking, σε μένα δε λειτούργησε ποτέ. Φυσικά για να πω την αμαρτία μου δε το έψαξα και ιδιαίτερα, αλλά σίγουρα αν εγώ δε τα κατάφερα τότε φαντάζομαι ο μέσος χρήστης τι θα κάνει… Στο linux σε τερματικό κάνω πολύ καλύτερα τη δουλειά μου…

Σε γενικές γραμμές, δεν αμφιβάλλω πως αποτελούν βελτίωση σε σχέση με τα Vista. Το πρόβλημα δε το εντοπίζω εκεί. Το πρόβλημα είναι πως δε δικαιολογείται ο ντόρος γύρω απο τα 7. Ή αλλιώς τα Vista sp3(optional buyable edition) όπως θα έπρεπε να λέγονται… Δε δικαιολογείται η τιμή τους σε σχέση με τα Vista, δε δικαιολογείται όλη αυτή η δημοσιότητα, δε δικαιολογείται ο ενθουσιασμός.

Μου φαίνεται πως η Microsoft κυκλοφόρησε πριν 3 χρόνια την beta έκδοση των windows για 150 ευρώ και τώρα μετά απο τη φάση του beta testing κυκλοφόρησε και την κανονική για άλλα 150 ευρώ. Είναι άθλιος ο τρόπος που η Microsoft μεταχειρίζεται τους χρήστες, αλλά αυτό συμβαίνει γιατί οι ίδιοι οι χρήστες δε δείχνουν ενδιαφέρον για τις εναλλακτικές επιλογές αλλά πάνε σαν τα πρόβατα στον λύκο…

Για το τέλος, θέλω να πω πως συστήνω σε όποιον έχει αγοράσει τα Vista, να μην αναβαθμίσει σε αυτές τις άθλιες τιμές. Είτε να μείνει με τα Vista, είτε να πάρει πειρατικά τα 7. Μπορεί να μην είναι νομικά σωστό, αλλά είναι ηθικά, και αυτό είναι που μετράει. Δε θα γίνουμε κορόιδα εμείς για να μπορεί να φάει περισσότερους αστακούς ο Bill Gates. Ακόμα καλύτερα, αν δεν τον ενδιαφέρουν τα παιχνίδια, να στραφεί στο ανοιχτό λογισμικό που είναι δωρεάν και σε πολλούς τομείς καλύτερο…

Όποιος αγοράζει νέο υπολογιστή και θέλει να αγοράσει έτοιμο με εγκατεστημένο το λειτουργικό, η επιλογή των 7 είναι μονόδρομος.

Όποιος έχει παλιότερο υπολογιστή και είναι με τα ΧΡ, είτε να κρατήσει τα ΧΡ είτε να μεταφερθεί στο Linux. Αν είχατε σοβαρούς λόγους να μη βάλετε τα Vista, δεν άλλαξε κάτι με τα 7…

… Αν επιστρέψει, ήταν πάντα δικός σου, αν δεν επιστρέψει δεν ήταν ποτέ. Πολύ σοφά λόγια που τριγυρνούν στη σκέψη μου σήμερα.

Πονάει πολύ όταν αφήνεις κάποιον άνθρωπο που αγαπάς. Πονάει όταν έχεις κάνει όνειρα για εκείνον, όταν πίστευες πως θα είστε πάντα μαζί. Πάντα ένας χωρισμός πονάει.

Όταν όμως βλέπεις πως ο άνθρωπος που αγαπάς, δε θέλει να είναι πια μαζί σου, δε ξέρεις ποιός πόνος είναι μεγαλύτερος, ο πόνος του χωρισμού ή ο πόνος της απόρριψης. Όταν πραγματικά αγαπάς, βάζεις πρώτα το συμφέρον του άλλου και μετά το δικό σου. Γιατί αυτό είναι η αγάπη. Δεν αναγκάζεις ποτέ κάποιον που αγαπάς να σε αγαπήσει, απλά τον αγαπάς και εύχεσαι να σε αγαπά κι αυτός. Επειδή αγαπάς κάποιον, δεν είναι υποχρεωμένος να σε αγαπά κι αυτός. Ούτε φυσικά να θέλει την αγάπη σου.

Μπορεί η αγάπη σου να τον πνίγει. Μπορεί να μη την καταλαβαίνει. Μπορεί απλά να μη την θέλει. Εκεί τότε βρίσκεσαι σε μια πολύ δύσκολη θέση. Να κάνεις την υπέρτατη ένδειξη αγάπης. Να θυσιάσεις τα δικά σου αισθήματα, για τα αισθήματα εκείνου που αγαπάς. Να τον αφήσεις ελεύθερο…

Το Linux υπάρχει εδώ και 2 δεκαετίες πια. Ξεκίνησε ως ένα απλό project μερικών παθιασμένων hacker, και κατέληξε να αποτελεί την πλέον αξιόπιστη λύση στα συστήματα εξυπηρετητών, και στους υπερυπολογιστές.  Στην αρχή λίγοι το πίστεψαν, αλλά απο τότε μέχρι σήμερα έχει κυλίσει πολύ νερό στο αυλάκι…

Ενώ στα μεγάλα συστήματα κυριαρχεί, δεν έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να κατακτήσει τους οικιακούς υπολογιστές. Ο περισσότερος κόσμος αγνοεί την ύπαρξή του, μια μικρότερη μερίδα γνωρίζουν πως υπάρχει αλλά δεν ασχολούνται, και μια ακόμα μικρότερη το χρησιμοποιούν αλλά μόνο για συγκεκριμένους σκοπούς, και επιστρέφουν πίσω στα Windows έπειτα. Οι περισσότεροι το θεωρούν “δύσκολο”. Θεωρούν πως δε μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους με αυτό. Πως δεν έχει αρκετό λογισμικό. Πως θα έχουν πολλά προβλήματα. Οι συσκευές τους δε θα λειτουργούν. Τα παιχνίδια τους δε θα παίζουν. Και γενικότερα έτσι έχουν μάθει, έτσι ξεκίνησαν με τους υπολογιστές, και δε θέλουν να αλλάξουν. Οι εταιρίες λογισμικού, βλέποντας τη μικρή διείσδυση του Linux στους προσωπικούς υπολογιστές, δεν επενδύουν στην υποστήριξή του. Και αυτό οδηγεί σε μία κατάσταση-μύλο, αφού οι χρήστες βλέποντας την έλλειψη υποστήριξης μένουν μακρυά.

Αυτή η κατάσταση επικρατεί χρόνια στο κόσμο του ανοιχτού λογισμικού. Πολλοί είναι απαισιόδοξοι και πιστεύουν πως δε πρόκειται να αλλάξει. Εγώ όμως, έπειτα απο τις πρόσφατες εμπειρίες μου στο κόσμο του Linux, είμαι πεπεισμένος πως έχουμε μπει στη τελική ευθεία για την επικράτησή του.

Η διανομή η οποία με έχει ξετρελάνει πραγματικά, είναι το νέο Kubuntu 9.10 . Τη χρησιμοποιώ απο το beta στάδιο, και έχω ενθουσιαστεί, απο το πόσο έχει πάει μπροστά. Απο τη πρώτη στιγμή που την εγκατέστησα, διαπίστωσα πως δεν έχει και πολλά να ζηλέψει απο τα Windows 7(τα οποία χρησιμοποιούσα 4 μήνες σχεδόν).

1) Εμφανησιακά, κατά τη ταπεινή μου άποψη, είναι καλύτερο το περιβάλλον απο ότι στα 7. Όταν ενεργοποιηθούν τα 3d εφέ, πραγματικά το KDE είναι χάρμα οφθαλμών. Δεν έχει σε καμία περίπτωση να ζηλέψει τίποτα απο Windows και Mac.

2) Είναι πολύ λειτουργικό και παραμετροποιήσιμο. Έχει πολλές ευκολίες,  και ακόμα δε το έχω εξερευνήσει και πολύ…

3) Έχει προεγκατεστημένες εφαρμογές για τις περισσότερες λειτουργίες που χρειάζεται ο μέσος χρήστης, και οι περισσότερες είναι ΠΟΛΥ καλές. Όσες λείπουν μπορούν να εγκατασταθούν με μεγάλη ευκολία.

4) Οι περισσότερες συσκευές λειτουργούν με τη μία

5) Έχει πολύ λιγότερες απαιτήσεις απο τα Windows 7, και είναι πιο γρήγορο.

6) Πιάνει λιγότερο χώρο στο δίσκο

7) Με τη προσθήκη ενός μόνο πακέτου, και με την εκτέλεση μίας πρόσθετης εντολής, υποστηρίζει τα περισσότερα είδη πολυμέσων.

8 ) Οι διαθέσιμες εφαρμογές υποστηρίζουν τους περισσότερους συνηθισμένους τύπους αρχείων των Windows

9) Τα συνηθισμένα προβλήματα ασφαλείας των Windows δεν υπάρχουν στο Linux, και δεν ξοδεύουν επιπλέον πόρους συστήματος για άμυνα.

10) Είναι ΔΩΡΕΑΝ.

Φυσικά και δε λείπουν ακόμα τα προβλήματα. Τα περισσότερα προβλήματα έχουν να κάνουν με την ελλειπή υποστήριξη απο τις εταιρίες. Πράγματα που πρέπει να λυθούν:

1) Υποστήριξη προγραμμάτων επικοινωνίας με εικόνα και ήχο. Προγράμματα όπως το Skype, ενώ λειτουργούν , έχουν ακόμα κάποια προβλήματα. Τα εναλλακτικά προγράμματα για υπηρεσίες όπως ΜSN, yahoo messenger, icq, κλπ, δεν υποστηρίζουν πλήρως τις δυνατότητες για ήχο και εικόνα. Βρισκόμαστε όμως στο δρόμο για την επίλυση αυτών των προβλημάτων.

2) Καλύτερη υποστήριξη των καρτών γραφικών για γρήγορο 3d. Οι κλειστοί οδηγοί για τις κάρτες γραφικών, ενώ είναι αρκετά καλοί, δεν είναι βέλτιστοι. Πρόοδος συμβαίνει όμως ειδικά για την ΑΤΙ, στους ανοιχτούς οδηγούς.

3) Παιχνίδια. Οι εταιρίες αγνοούν επιδεικτικά το Linux όσον αφορά τα βιντεοπαιχνίδια. Κυρίως λόγω της προτίμησής τους στο directx. Όμως τα παιχνίδια που έχουν opengl υποστήριξη παίζουν επίσημα και ανεπίσημα χωρίς πολύ κόπο, και οι νέες τάσεις στις κάρτες γραφικών δείχνουν πως το μονοπώλιο του directx και η σημαντικότητά του θα σπάσουν σε βάθος χρόνου. Eπίσης το Wine κάνει εντυπωσιακή πρόοδο τα τελευταία χρόνια.

Τα παραπάνω προβλήματα δεν αποτελούν για μένα αιτία να παραμείνω στα Windows. Επί της ουσίας, αν δεν παίζει κάποιος φανατικά βιντεοπαιχνίδια, και δε χρειάζεται συγκεκριμένες επαγγελματικές εφαρμογές, δεν έχει πολλούς λόγους να μείνει στα Windows. Δικαιλογίες του τύπου “είναι δύσκολο”, δεν ισχύουν. Για την ακρίβεια, είναι πιο “εύκολο”. Είναι δωρεάν και η ανάγκη για πειρατεία μειώνεται κατά πολύ, καθώς τα περισσότερα προγράμματα είναι εντελώς δωρεάν. Έτσι το Linux αποκτά και το ηθικό πλεονέκτημα, καθώς μη γελιόμαστε οι περισσότεροι οικιακοί χρήστες δεν έχουν αυθεντικά τα windows.

Το Wine είναι συμβατό με τα περισσότερα προγράμματα για windows. Παίζει και τα περισσότερα δημοφιλή παιχνίδια, σε πολύ καλό βαθμό. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να περιορίσει κάπως το πόνο της μετάβασης απο τα Windows.  Επίσης υπάρχει η λύση των virtual machines, όπως πχ το virtualbox.

Τα προβλήματα που υπάρχουν στις εφαρμογές άμεσης επικοινωνίας, είναι θέμα χρόνου να λυθούν. Μέχρι τότε όσοι ανυπομονούν, μπορούν είτε να χρησιμοποιήσουν λύσεις όπως virtual machines, ή να αλλάξουν σε κάποιο ελεύθερο πρωτόκολλο όπως το google talk/jabber.

Εδώ και ένα μήνα που το χρησιμοποιώ το νέο Kubuntu, δεν μου έχουν λείψει τα windows ούτε μία στιγμή. Είναι η πρώτη φορά που πραγματικά αισθάνομαι πως μια διανομή Linux μπορεί να γίνει το μόνιμο και μοναδικό λειτουργικό σύστημα στον υπολογιστή μου. Τα περισσότερα προβλήματα που ακόμη υπάρχουν, είναι απλώς ενοχλητικά, όχι όμως σοβαρά. Και θα λυθούν στο μέλλον.

Κλείνοντας, θέλω να αναφερθώ στις περιπτώσεις ανθρώπων που κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να εξετάσουν σοβαρά το ενδεχόμενο να μετακινηθούν στο νέο Kubuntu 9.10.

1) Φοιτητές, ειδικά Πληροφορικής. Οι λόγοι προφανείς.

2) Άνθρωποι που δεν παίζουν βιντεοπαιχνίδια σκληροπυρηνικά. Ή που παίζουν λίγο, κυρίως μικρά/απλά παιχνίδια ή παιχνίδια πολύ δημοφιλή που συνήθως παίζουν με κάποιο τρόπο και στο Linux. Επίσης άνθρωποι που έχουν κάποια σύγχρονη κονσόλα. Εφόσον τα περισσότερα παιχνίδια είναι τα ίδια σε κονσόλες και υπολογιστές πλέον, δε χάνουν τίποτα.

3) Άνθρωποι που δεν χρειάζονται επαγγελματικές εφαρμογές όπως CAD/Photoshop, Visual Studio. Και όταν λέω Photoshop, εννοείται πως δε το “χρειάζεται” κάποιος μόνο και μόνο για να βάζει φίλτρα στις φωτογραφίες στο facebook, μπας και βρει γκόμενο/α. Αυτό μπορεί κάποιος να το κάνει και με άλλα εργαλεία…

4) Χρήστες με παλιούς υπολογιστές, ή περιορισμένων δυνατοτήτων.

5) Χρήστες με netbooks. Έχω εδώ και πάνω απο ένα χρόνο το Acer Aspire One, έκδοση με τα ΧΡ. Έχω βάλει σε αυτό σχεδόν όλα τα λειτουργικά συστήματα, απο διανομές Linux μέχρι τα 7 και το MacOSX. Ειδικά το νέο Kubuntu netbook remix 9.10, κάνει σκόνη όλα τα άλλα. Ειλικρινά σε ένα τέτοιο μηχάνημα, τα ΧΡ τρέχουν καλά αλλά είναι παλιά, τα Vista σέρνονται, τα 7 τρέχουν αλλά δεν είναι για πολλά πολλά, το Mac δεν δουλεύει πάντα όπως πρέπει. Το Kubuntu netbook remix, είναι ειδικά σχεδιασμένο για αυτά τα μηχανήματα, και είναι το μόνο που χρειάζονται.

Θα σταματήσω εδώ για την ώρα. Αλλά στο μέλλον θα αναλύσω περισσότερο τους λόγους για τους οποίους το Linux/GNU θα κυριαρχήσει, αργά αλλά σταθερά…

Χτες στη κεντρική σελίδα του WordPress, είχε ως πρώτο θέμα μια δημοσίευση με (ψευδο)επιχειρήματα κατά του Χριστιανισμού. Έγινε ένας χαμός απο σχόλια. Σε αυτά υπήρξαν όλων των ειδών οι απόψεις, παρέα με κάποιες απαντήσεις στα 20 (ψευδο)επιχειρήματά του. Ο τύπος, του οποίου το άρθρο ήταν το πρώτο του, έλεγε πως η λογική του δε τον αφήνει να παραμείνει Χριστιανός. Όταν κάποιοι του εξήγησαν πως απο αυτά που γράφει, και απο τις απορίες που έχει, είναι παραπάνω απο εμφανές πως δεν υπήρξε ποτέ του πραγματικός Χριστιανός, αυτός τους απάντησε το εξής “λογικό”:”Νομίζετε πως ξέρετε τα πάντα για τη ζωή μου απο ένα άρθρο;”. Και μόνο απο κάτι τέτοιες απαντήσεις, είναι εμφανές πως ο άνθρωπος που το παίζει εραστής της λογικής, κάθε άλλο παρά λογικός είναι… Καθαρά συναισθηματική απάντηση. Δεν είπε κανείς πως ξέρει για τη ζωή του, αλλά μια φορά ο βαθμός στον οποίο κατανόησε τη πίστη είναι ορατός… Στις σοβαρές απαντήσεις που του έγιναν, και κατέρριπταν τα (ψευδο)επιχειρήματά του, απέφυγε να απαντήσει επί της ουσίας… Τέλος πάντων. Για όσους θέλουν να δουν μόνοι τους, είναι εδώ:

http://thebeattitude.com/2009/05/28/losing-my-religion-why-i-walked-away-from-christianity/

Αυτό αποτέλεσε το ερέθισμα να γράψω 2 λόγια για το θέμα.

Πρώτον, για να κατανοήσει κανείς το Θεό, θα πρέπει να του δωθεί απο ψηλά. Κανένας άνθρωπος δε πρόκειται να τα καταφέρει απο μόνος του. Για να σου δωθεί απο ψηλά, θα πρέπει να είσαι ταπεινός. Να έχεις αγαθή πίστη και να μην αμαρτάνεις. Ο Θεός δε δίνει τα δώρα Του σε όσους έχουν μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους. Σε όσους νομίζουν πως έχουν μεγαλύτερη αξία, πως μπορούν με τη λογική να καταφέρουν τα πάντα…

Δεύτερον, όλα έχουν απάντηση. Δεν υπάρχει ζήτημα στο οποίο η Ορθοδοξία να μην μπορεί να απαντήσει. Αν κάποιος θέλει πραγματικά να βρει απαντήσεις, θα τις βρει. Η Ορθοδοξία δε ψεύδεται.

Δεν έχει νόημα να προσπαθεί κάποιος Χριστιανός να πείσει τους μη Χριστιανούς. Ο ίδιος ο Χριστός είπε στους αποστόλους να μην επιμένουν, να φεύγουν αν κάποιος δε δέχεται το μήνυμά τους. Είναι συχνό το λάθος που κάνουμε, ειδικά οι νέοι Χριστιανοί, μέσα απο το ζήλο μας για την αλήθεια να πρίζουμε τους άπιστους, να λογομαχούμε κλπ. Αλλά με το καιρό κατανοείς πως δεν έχει νόημα. Δίνεις τη μαρτυρία σου και τέλος. Το τι θα κάνει ο άλλος είναι δικό του θέμα. Δε με απασχολεί πλέον τι κάνουν οι άλλοι. Αν είναι το θέλημά τους να πάνε στο χαμό, ας πάνε. Δε λέω πως δε στενοχωριέμαι. Αλλά δε μπορώ να το αλλάξω. Αν η καρδιά τους είναι σκληρή, δεν είναι στο χέρι μου να τους βοηθήσω.

Επίσης δεν έχει νόημα να προσπαθείς να κατανοήσεις το Θεό με τη λογική. Εγώ πλέον αποφεύγω να ψάχνω απαντήσεις σε φιλοσοφικά-επιστημονικά ζητήματα κατά της πίστεως. Όχι τόσο γιατί δε πιστεύω πως υπάρχουν απαντήσεις. Στο παρελθόν έψαχνα πολύ, και για κάθε μου απορία βρήκα απάντηση. Απλά πλέον δε μου χρειάζεται. Το Θεό Τον βλέπει κανείς με τη καρδιά, όχι με το μυαλό. Πλέον έχω τη σιγουριά πως η πίστη μου είναι ορθή. Δε χρειάζομαι απαντήσεις σε ερωτήματα της επιστήμης κλπ… Υπάρχουν. Αλλά δε τις χρειάζομαι. Χαμένος χρόνος είναι. Και ούτε προσπαθώ να πείσω κανέναν. Όπως εγώ βρήκα απαντήσεις όποτε έψαξα, έτσι και οι άλλοι μπορούν, αν δε τις βρίσκουν, είναι γιατί έχουν κλείσει τη καρδιά τους στο Κύριο…

Υπάρχει μια προφητεία απο πολλούς Αγίους, ακόμα και απο τον γέροντα Παΐσιο, πως ο Θεός θα κάνει μεγάλο σημείο, τέτοιο που όλοι θα πιστέψουν και θα ψάχνει κανένας να βρει άπιστο. Το πιστεύω πως θα συμβεί σχετικά σύντομα. Αφού προηγηθούν κάποια άλλα γεγονότα… Αλλά δε το θέλω. Δε θέλω να πιστέψω επειδή είδα σημείο. Γιατί τότε ο μισθός μου θα είναι χαμηλότερος. Με τιμά που πιστεύω χωρίς να δω. Αν και θέλω όλοι να επιστρέψουν στο Κύριο, με θλίβει το ότι έτσι όπως έχουμε γίνει ως κοινωνία, μόνο με σημείο θα συνέλθουμε…

Προς το παρόν, και μέχρι να γίνει αυτό, οι άθεϊοι κάνουν πάρτυ στο ίντερνετ, στη τηλεόραση, στα περιοδικά, παντού… Είναι της μόδας να επιτίθεσαι στον Χριστό, και φέρνει δημοσίοτητα… Δείτε πόσα σχόλια απέσπασε ο άθεος στο άρθρο του… Χαμός. Δείτε γενικά πόσο πλούσιοι γίνονται όσοι χτυπούν τη πίστη. Πώς τα βιβλία που γράφουν ενάντια στο Χριστό γίνονται ανάρπαστα. Οι “καλλιτέχνες” σήμερα εκτός εξαιρέσεων, έχουν ασπαστεί θρησκείες της νέας εποχής, με κύρια την Kaballah. Και αυτό τους έφερε ψηλά, γιατί ως γνωστόν “το ‘να χέρι νίβει τ’ άλλο”… Αλλά εμείς οι Χριστιανοί, δεν είναι ανάγκη να αισθανόμαστε απειλή. Δε μας απειλούν εμάς. Η πίστη μου δε κλονίζεται επειδή οι δίπλα μου δε πιστεύουν. Και δε χρειάζεται να παλεύουμε να τους πείσουμε. Απο την εμπειρία μου, έχω καταλάβει πως όσο και να παλεύεις, αν ο άνθρωπος δεν έχει αποδεχτεί το Θεό μέσα του, δε κάνεις τίποτα. Την ειρήνη σου χαλάς, και ο Κύειος μας κάλεσε σε μια ζωή γεμάτη ειρήνη, όχι ταραχή.

Φυσικά άτομα όπως ο blogger που ανέφερα πιο πάνω, λένε πως νιώθουν καλύτερα που απέρριψαν το Χριστό. Πως είναι πιο γαλήνιοι και είναι πιο εύκολη η ζωή τώρα… Δεν με παραξενεύει αυτό, πιστεύω πως λέει αλήθεια. Ο Σατανάς δεν ενοχλεί ποτέ κάποιον, όταν ξέρει πως με το να τον αφήσει ήσυχο, τον έχει κερδίσει… Δεν έχει απέναντι σε όλους την ίδια τακτική. Αν χρειάζεσαι να ζήσεις γαλήνια και εύκολα, προκειμένου να απορρίψεις το Χριστό, ο Σατανάς θα στο δώσει αυτό. Όλες οι κακουχίες προέρχονται απο αυτόν, άρα εκείνος αποφασίζει ποιούς θα παιδέψει και ποιούς όχι. Η γαλήνη όμως η επίγεια, δε διαρκεί για πάντα. Και είναι πλαστή. Όπως και να έχει, και μόνο που το είπε αυτό ο συγκεκριμένος φαίνεται πόσο πραγματικά είχε κατανοήσει τη πίστη…

Οι πραγματικοί Χριστιανοί, έχουν μόνο ένα τρόπο για να μαρτυρήσουν τη πίστη τους. Να γίνουν οι ίδιοι νέοι Χριστοί. Τα σημεία του Θεού, είμαστε εμείς οι ίδιοι, με τη μεταμορφωμένη ζωή μας. Αν θέλεις να βοηθήσεις το κόσμο, πρέπει να το κάνεις προς τα μέσα, όχι προς τα έξω… Γίνε εσύ καλύτερος, και άσε το Θεό να αναλάβει τους άλλους, Εκείνος ξέρει καλύτερα.

Older Posts »