H Αθεΐα αντεπιτίθεται…

Χτες στη κεντρική σελίδα του WordPress, είχε ως πρώτο θέμα μια δημοσίευση με (ψευδο)επιχειρήματα κατά του Χριστιανισμού. Έγινε ένας χαμός απο σχόλια. Σε αυτά υπήρξαν όλων των ειδών οι απόψεις, παρέα με κάποιες απαντήσεις στα 20 (ψευδο)επιχειρήματά του. Ο τύπος, του οποίου το άρθρο ήταν το πρώτο του, έλεγε πως η λογική του δε τον αφήνει να παραμείνει Χριστιανός. Όταν κάποιοι του εξήγησαν πως απο αυτά που γράφει, και απο τις απορίες που έχει, είναι παραπάνω απο εμφανές πως δεν υπήρξε ποτέ του πραγματικός Χριστιανός, αυτός τους απάντησε το εξής “λογικό”:”Νομίζετε πως ξέρετε τα πάντα για τη ζωή μου απο ένα άρθρο;”. Και μόνο απο κάτι τέτοιες απαντήσεις, είναι εμφανές πως ο άνθρωπος που το παίζει εραστής της λογικής, κάθε άλλο παρά λογικός είναι… Καθαρά συναισθηματική απάντηση. Δεν είπε κανείς πως ξέρει για τη ζωή του, αλλά μια φορά ο βαθμός στον οποίο κατανόησε τη πίστη είναι ορατός… Στις σοβαρές απαντήσεις που του έγιναν, και κατέρριπταν τα (ψευδο)επιχειρήματά του, απέφυγε να απαντήσει επί της ουσίας… Τέλος πάντων. Για όσους θέλουν να δουν μόνοι τους, είναι εδώ:

http://thebeattitude.com/2009/05/28/losing-my-religion-why-i-walked-away-from-christianity/

Αυτό αποτέλεσε το ερέθισμα να γράψω 2 λόγια για το θέμα.

Πρώτον, για να κατανοήσει κανείς το Θεό, θα πρέπει να του δωθεί απο ψηλά. Κανένας άνθρωπος δε πρόκειται να τα καταφέρει απο μόνος του. Για να σου δωθεί απο ψηλά, θα πρέπει να είσαι ταπεινός. Να έχεις αγαθή πίστη και να μην αμαρτάνεις. Ο Θεός δε δίνει τα δώρα Του σε όσους έχουν μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους. Σε όσους νομίζουν πως έχουν μεγαλύτερη αξία, πως μπορούν με τη λογική να καταφέρουν τα πάντα…

Δεύτερον, όλα έχουν απάντηση. Δεν υπάρχει ζήτημα στο οποίο η Ορθοδοξία να μην μπορεί να απαντήσει. Αν κάποιος θέλει πραγματικά να βρει απαντήσεις, θα τις βρει. Η Ορθοδοξία δε ψεύδεται.

Δεν έχει νόημα να προσπαθεί κάποιος Χριστιανός να πείσει τους μη Χριστιανούς. Ο ίδιος ο Χριστός είπε στους αποστόλους να μην επιμένουν, να φεύγουν αν κάποιος δε δέχεται το μήνυμά τους. Είναι συχνό το λάθος που κάνουμε, ειδικά οι νέοι Χριστιανοί, μέσα απο το ζήλο μας για την αλήθεια να πρίζουμε τους άπιστους, να λογομαχούμε κλπ. Αλλά με το καιρό κατανοείς πως δεν έχει νόημα. Δίνεις τη μαρτυρία σου και τέλος. Το τι θα κάνει ο άλλος είναι δικό του θέμα. Δε με απασχολεί πλέον τι κάνουν οι άλλοι. Αν είναι το θέλημά τους να πάνε στο χαμό, ας πάνε. Δε λέω πως δε στενοχωριέμαι. Αλλά δε μπορώ να το αλλάξω. Αν η καρδιά τους είναι σκληρή, δεν είναι στο χέρι μου να τους βοηθήσω.

Επίσης δεν έχει νόημα να προσπαθείς να κατανοήσεις το Θεό με τη λογική. Εγώ πλέον αποφεύγω να ψάχνω απαντήσεις σε φιλοσοφικά-επιστημονικά ζητήματα κατά της πίστεως. Όχι τόσο γιατί δε πιστεύω πως υπάρχουν απαντήσεις. Στο παρελθόν έψαχνα πολύ, και για κάθε μου απορία βρήκα απάντηση. Απλά πλέον δε μου χρειάζεται. Το Θεό Τον βλέπει κανείς με τη καρδιά, όχι με το μυαλό. Πλέον έχω τη σιγουριά πως η πίστη μου είναι ορθή. Δε χρειάζομαι απαντήσεις σε ερωτήματα της επιστήμης κλπ… Υπάρχουν. Αλλά δε τις χρειάζομαι. Χαμένος χρόνος είναι. Και ούτε προσπαθώ να πείσω κανέναν. Όπως εγώ βρήκα απαντήσεις όποτε έψαξα, έτσι και οι άλλοι μπορούν, αν δε τις βρίσκουν, είναι γιατί έχουν κλείσει τη καρδιά τους στο Κύριο…

Υπάρχει μια προφητεία απο πολλούς Αγίους, ακόμα και απο τον γέροντα Παΐσιο, πως ο Θεός θα κάνει μεγάλο σημείο, τέτοιο που όλοι θα πιστέψουν και θα ψάχνει κανένας να βρει άπιστο. Το πιστεύω πως θα συμβεί σχετικά σύντομα. Αφού προηγηθούν κάποια άλλα γεγονότα… Αλλά δε το θέλω. Δε θέλω να πιστέψω επειδή είδα σημείο. Γιατί τότε ο μισθός μου θα είναι χαμηλότερος. Με τιμά που πιστεύω χωρίς να δω. Αν και θέλω όλοι να επιστρέψουν στο Κύριο, με θλίβει το ότι έτσι όπως έχουμε γίνει ως κοινωνία, μόνο με σημείο θα συνέλθουμε…

Προς το παρόν, και μέχρι να γίνει αυτό, οι άθεϊοι κάνουν πάρτυ στο ίντερνετ, στη τηλεόραση, στα περιοδικά, παντού… Είναι της μόδας να επιτίθεσαι στον Χριστό, και φέρνει δημοσίοτητα… Δείτε πόσα σχόλια απέσπασε ο άθεος στο άρθρο του… Χαμός. Δείτε γενικά πόσο πλούσιοι γίνονται όσοι χτυπούν τη πίστη. Πώς τα βιβλία που γράφουν ενάντια στο Χριστό γίνονται ανάρπαστα. Οι “καλλιτέχνες” σήμερα εκτός εξαιρέσεων, έχουν ασπαστεί θρησκείες της νέας εποχής, με κύρια την Kaballah. Και αυτό τους έφερε ψηλά, γιατί ως γνωστόν “το ‘να χέρι νίβει τ’ άλλο”… Αλλά εμείς οι Χριστιανοί, δεν είναι ανάγκη να αισθανόμαστε απειλή. Δε μας απειλούν εμάς. Η πίστη μου δε κλονίζεται επειδή οι δίπλα μου δε πιστεύουν. Και δε χρειάζεται να παλεύουμε να τους πείσουμε. Απο την εμπειρία μου, έχω καταλάβει πως όσο και να παλεύεις, αν ο άνθρωπος δεν έχει αποδεχτεί το Θεό μέσα του, δε κάνεις τίποτα. Την ειρήνη σου χαλάς, και ο Κύειος μας κάλεσε σε μια ζωή γεμάτη ειρήνη, όχι ταραχή.

Φυσικά άτομα όπως ο blogger που ανέφερα πιο πάνω, λένε πως νιώθουν καλύτερα που απέρριψαν το Χριστό. Πως είναι πιο γαλήνιοι και είναι πιο εύκολη η ζωή τώρα… Δεν με παραξενεύει αυτό, πιστεύω πως λέει αλήθεια. Ο Σατανάς δεν ενοχλεί ποτέ κάποιον, όταν ξέρει πως με το να τον αφήσει ήσυχο, τον έχει κερδίσει… Δεν έχει απέναντι σε όλους την ίδια τακτική. Αν χρειάζεσαι να ζήσεις γαλήνια και εύκολα, προκειμένου να απορρίψεις το Χριστό, ο Σατανάς θα στο δώσει αυτό. Όλες οι κακουχίες προέρχονται απο αυτόν, άρα εκείνος αποφασίζει ποιούς θα παιδέψει και ποιούς όχι. Η γαλήνη όμως η επίγεια, δε διαρκεί για πάντα. Και είναι πλαστή. Όπως και να έχει, και μόνο που το είπε αυτό ο συγκεκριμένος φαίνεται πόσο πραγματικά είχε κατανοήσει τη πίστη…

Οι πραγματικοί Χριστιανοί, έχουν μόνο ένα τρόπο για να μαρτυρήσουν τη πίστη τους. Να γίνουν οι ίδιοι νέοι Χριστοί. Τα σημεία του Θεού, είμαστε εμείς οι ίδιοι, με τη μεταμορφωμένη ζωή μας. Αν θέλεις να βοηθήσεις το κόσμο, πρέπει να το κάνεις προς τα μέσα, όχι προς τα έξω… Γίνε εσύ καλύτερος, και άσε το Θεό να αναλάβει τους άλλους, Εκείνος ξέρει καλύτερα.

Το πρόβλημα με τις γυναίκες σήμερα

Εδώ και πολύ καιρό παρακολουθώ στο διαδίκτυο συζητήσεις σχετικα με τον “πόλεμο των φύλων”. Αυτή η κουβέντα έχει ανοίξει για τα καλά στο εξωτερικό, κυρίως στην Αμερική, και απο ό,τι φαίνεται βρίσκεται στα σκαριά ένα αντρικό κίνημα αντίστοιχο του φεμινισμού. Για την ώρα όλη αυτή η κατάσταση βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο, αλλά καθώς περνά ο καιρός όλο και περισσότεροι άντρες ξυπνούν και συνειδητοποιούν πως το σύστημα είναι εναντίον τους σήμερα. Στην Ελλάδα επειδή ακόμα δεν έχουν διαβρωθεί στον ίδιο βαθμό οι παραδοσιακές αξίες, είμαστε λίγο πίσω ακόμα, αν και η κατάσταση είναι παρόμοια και διαρκώς χειροτερεύει…

Για όποιον γνωρίζει τι ισχύει νομικά στην Αμερική, θα γνωρίζει πολύ καλά πως το σύστημα των γάμων είναι μια συμφωνία που έχει μόνο υποχρεώσεις για τους άντρες και μόνο δικαιώματα για τις γυναίκες. Εκεί πέρα όποιος παντρεύεται σήμερα είναι απλά ηλίθιος. Το κράτος (γιατί πλέον το κράτος τελεί τους γάμους και η εκκλησία είναι για βιτρίνα) δεν βάζει κανένα περιορισμό στις γυναίκες. Οι άντρες δεν δικαιούνται τίποτα μέσα απο αυτό το “κοινωνικό συμβόλαιο”. Αν για οποιοδήποτε λόγο η γυναίκα βαρεθεί, βρει γκόμενο, ή οτιδήποτε άλλο, έχει το δικαίωμα να πάρει τη μισή περιουσία, να πάρει διατροφή, και να πάρει τα παιδιά. Ο άντρας καταστρέφεται εκτός αν είναι εύπορος και μπορεί να αντέξει τις συνέπειες ενός διαζυγίου. Το κράτος δεν τιμωρεί τη γυναίκα ούτε καν όταν εμποδίζει τον άντρα να δει τα παιδιά, ενώ βάζει φυλακή τον άντρα αν δε μπορέσει η δε θέλει να πληρώσει τη διατροφή. Υπάρχουν απίστευτες ιστορίες που διηγούνται αμερικάνοι σχετικά με τις περιπέτειές τους με αυτό που αποκαλούν πλέον με νόημα “βιομηχανία διαζυγίων”. Γυρνάς σπίτι, βρίσκεις τη γυναίκα σου με άλλον, φεύγει, καταθέτει αίτηση διαζυγίου ενώ σχεδόν πάντα ισχυρίζεται οικογενειακή βία, παίρνει τα παιδιά και το σπίτι για να μείνει με τον γκόμενο, και σου επιβάλλεται και διατροφή για να πηγαίνει μαζί του για σκι, στην υγειά του κορόιδου… Αν σε κάποιον αυτή η περίπτωση φαντάζει απίστευτη, δεν έχει παρά να επισκεφθεί μερικά απο τα εκατοντάδες φόρουμ, μπλογκ, και λοιπά site που ασχολούνται με το θέμα… Όλη αυτή η κατάσταση έχει ως αποτέλεσμα, 50% των γάμων να καταλήγουν σε διαζύγιο, και 40% των παιδιών να γεννιούνται εκτός γάμου επίσημα…

Φυσικά το πρόβλημα δεν είναι μόνο στους γάμους.  Η κατάσταση και στις σχέσεις εκτός γάμων δεν πάει πίσω. Οι γυναίκες εκεί είναι πλέον απίστευτα εγωίστριες, ονειροπόλες, υποκρίτριες, χωρίς ίχνος φιλότιμου. Έχουν πληθυνει τα site για γνωριμίες με κοπέλες απο τις Φιλιππίνες και απο άλλα μέρη που οι γυναίκες δεν είναι κακομαθημένες, και όλο και περισσότεροι αμερικανοί το σκέφτονται σοβαρά να παντρευτούν αλλοδαπές. Οι γυναίκες αγνοούν την μεγάλη πλειοψηφία των αντρών, κατά τα άλλα μια χαρά ανδρών, και επικεντρώνουν μόνο στους πολύ ωραίους, και στους πολύ πλούσιους, τους υπόλοιπους τους αγνοούν επιδεικτικά, μέχρι να μεγαλώσουν και να γίνουν ανεπιθύμητες απο αυτούς.

Όπως ίσως θα γνωρίζουν αρκετοί, οι διάφορες “μόδες” έρχονται και σε εμάς απο την Αμερική με μια διαφορά φάσης μερικών χρόνων, ανάλογα με τη περίπτωση. Αυτά που γίνονται εκεί, θα γίνουν κι εδώ σύντομα. Αυτός είναι ο λόγος που παρακολουθώ έντονα τα συμβάντα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και συμμετέχω στις συζητήσεις και στα φόρουμ. Ήδη όμως έχω διαπιστώσει πως η γεννιά η δική μου, θα είναι η πρώτη “κατεστραμμένη” και κακομαθημένη γεννιά της χώρας μας… Τις συνέπειες αυτής της κατάστασης τις έχω γευθεί προσωπικά ήδη. Τις βλέπω γύρω μου.

Το πρόβλημα έχει προκληθεί απο συγκεκριμένα κέντρα αποφάσεων, που μόνο στόχο έχουν την κυριαρχία και το χρήμα. Ο φεμινισμός δεν υπήρξε ποτέ ένα κίνημα σχετικά με την ισότητα. Αυτό αποτελεί παραμύθι για αφελείς. Χρηματοδοτήθηκε απο συμφέροντα για να πετύχει 3 κύριους στόχους. Ο πρώτος ήταν να διπλασιάσει τα εργατικά χέρια ανέξοδα για τις επιχειρήσεις. Πριν κάποιες δεκαετίες μία οικογένεια ζούσε με ένα εισόδημα, σήμερα αυτό είναι αδύνατο. Χοντρικά αυτό που συνέβη ήταν πως μετέφεραν το χρόνο και την ενέργεια των γυναικών απο το σπίτι στη δουλειά. Πλεόν δουλεύουν και οι 2 για το ίδιο εισόδημα που σε περασμένες εποχές είχε ο ένας… Ο δεύτερος και πιο ύπουλος στόχος, ήταν να εμποδίσουν τους γονείς να αναθρέφουν σωστά τα παιδιά τους. Όταν και οι 2 δουλεύουν για ώρες, και όταν είναι στο σπίτι είναι κουρασμένοι, δεν έχουν την ικανότητα να έχουν μια σωστή επαφή με τα παιδιά τους. Τα παιδιά σήμερα τα μεγαλώνουν τρίτοι, ξένοι, οι οποίοι πολλές φορές είναι και ακατάλληλοι. Τα παιδιά δέχονται τις αξίες που θέλει να τους μεταδώσει το κράτος μέσω του σχολείου. Τα παιδιά δεν ανήκουν στους γονείς τους πλέον, για αυτό βλέπουμε και τόση ανυπακοή σήμερα… Ο τρίτος στόχος, είναι να δημιουργήσουν μάχη μεταξύ των 2 φύλων, μια μάχη αφύσικη, αφού στη πραγματικότητα είμαστε σχεδιασμένοι ο ένας για τον άλλον, άντρες και γυναίκες. Όμως το να υπάρχει διχόνοια μεταξύ μας, βολεύει αυτούς που θέλουν να διατηρηθούν στη κορυφή της κοινωνίας, κλέβοντας και εξαπατώντας…

Στην αρχή τα αποτελέσματα του φεμινισμού δεν έγιναν ορατά. Οι φεμινίστριες στηρίχθηκαν στην υποστήριξη των συμφερόντων και στο φιλότιμο και τον ιπποτισμό των αντρών, για να περάσουν σιγά σιγά την αντζέντα τους. Ισχυρίζονταν πως καταπιέζονταν απο τους “κακούς” άντρες, και ήθελαν ανεξαρτησία. Δε θέλω τώρα να αναλύσω το πόσο ψέμα είναι αυτή η δήθεν καταπίεση. Με το καιρό πετύχαιναν όλο και περισσότερα, μέχρι που φτάσαμε στο σημερινό σημείο, στις δυτικές χώρες να αποτελούν οι γυναίκες προνομιούχο κλάση και παρόλα αυτά να ζητάνε κι άλλα…

Κσι ερχόμαστε στο σήμερα, γιατί για αυτό θέλω να μιλήσω. Είμαι 26 ετών πλέον, έχω τις εμπειρίες μου με τις γυναίκες, όλων των ηλικιών, και επίσης ακόμα σημαντικότερα έχω και τα μάτια μου ανοιχτά και την νοημοσύνη να σκέφτομαι μόνος μου και να μη με ενδιαφέρει να πηγαίνω με το ρεύμα. Ποιό είναι το πρόβλημα σε μία πρόταση; Οι άνθρωποι γενικά έχουν χαλάσει στο χαρακτήρα(άντρες και γυναίκες), αλλά το κράτος και η κοινωνία “επιβάλλουν” μόνο στους άντρες να είναι σωστοί, ενώ τις γυναίκες τις βγάζουν λάδι ακόμα και για τα χειρότερα εγκλήματα. Το όλο σύστημα(έιτε θεσμικό είτε η νοοτροπία της κοινωνίας) επιτρέπει στις γυναίκες να συμπεριφέρονται άθλια, και τις επιβραβεύει για αυτό, ενώ οι άντρες αντιμετωπίζονται είτε ως τέρατα είτε ως βλάκες, ανάλογα με την περίπτωση.

Μέχρι σήμερα έχω γίνει αποδέκτης πολύ άσχημων συμπεριφορών απο γυναίκες. Μου έχουν τύχει και μερικές -λίγες- περιπτώσεις, που οι κοπέλες πραγματικά ήταν διαμάντια(για αυτό άλλωστε το λόγο σκέφτομαι πως υπάρχει ελπίδα ακόμα…), αλλά αυτές ήταν εξαιρέσεις που επιβεβαίωναν τον κανόνα. Όμως πρέπει να καθορίσω τι ορίζω ως άσχημη συμπεριφορά. Προφανώς δεν εννοώ πως άσχημα μου φέρθηκε όποια δεν “μου έκατσε”. Ίσα ίσα που είμαι πολύ άνετος με την ιδέα πως κάποια γυναίκα που μπορεί να θέλω, δεν ενδιαφέρεται για μένα. Και το εκτιμώ όταν είναι ξεκάθαρη σε αυτό, ώστε να γνωρίζω κι εγώ τι να κάνω. Δεν υπάρχουν γυναίκες που να σέβομαι περισσότερο απο αυτές που όταν δε σε θέλουν, είναι ξεκάθαρες. Αυτό το λέω για να απαντήσω απο τώρα στις γνωστές τακτικές του “δεν βρίσκεις καμία για αυτό τα λες αυτά”. Άσχημη συμπεριφορά είναι όταν κάποια παίζει, είτε δείχνοντας ψεύτικο ενδιαφέρον, είτε αποκρύβοντας το ενδιαφέρον της. Άσχημη συμπεριφορά είναι όταν λέει ψέμματα, σε κακολογεί, έχει 2 πρόσωπα, έχει άλλους εκτός απο σένα, έχει παράλογες απαιτήσεις, δεν σε αντιμετωπίζει ως ίσο, δε σου προσφέρει τίποτα, καμία θυσία, αλλά απαιτεί να κάνεις εσύ…

Δε θα το έκανα θέμα, ούτε καν θα το παρατηρούσα, αν οι γυναίκες που φέρονται άσχημα ήταν οι εξαιρέσεις. Όμως είναι ο κανόνας. Και έχω γνωρίσει μικρές και μεγάλες, όμορφες και άσχημες, έξυπνες και όχι τόσο έξυπνες, πλούσιες και φτωχές… Μου έχουν κάνει απίστευτα παιχνίδια, και πισώπλατα μαχαιρώματα. Ήταν φορές που απλά δε πίστευα πως πίσω απο το γλυκό προσωπάκι κρύβεται μια τέτοια σκύλα, απλά δε το πίστευα. Αλλά είναι γεγονός, και δε το έχω διαπιστώσει μόνο εγώ, αλλά πολύς κόσμος…

Βλέποντας λοιπόν τις δικές μου εμπειρίες, και ακούγοντας αυτές των άλλων. έρχομαι στο συμπέρασμα πως οι γυναίκες σήμερα έχουν γίνει πρόβλημα. Και γιατί έγιναν έτσι, θα ρωτήσει κάποιος. Είναι απλό θα του απαντήσω, ΕΠΕΙΔΗ ΜΠΟΡΟΥΝ! Έχουμε μπει σε ένα φαύλο κύκλο, απο τον οποίο πολύ δύσκολα και επίπονα θα βγούμε, αν βγούμε. Οι άντρες σήμερα είναι αναγκασμένοι να χαϊδεύουν τα αυτιά των γυναικών και να τις κακομαθαίνουν, αλλιώς δεν έχει “γλέντι” μετά. Αν ένας άντρας για οποιοδήποτε λόγο αποφασίσει πως τελικά διαθέτει και όρχεις, θα τιμωρηθεί παραδειγματικά με την απομόνωσή του.  Έχουμε μια κοινωνία που μας προκαλεί όλο και περισσότερο ερωτικά, μας διογκώνει τα ένστικτα, και ο μόνος εύκολος και σίγουρος τρόπος να τα ικανοποιήσεις είναι να πετάξεις τις αρχές σου στα σκουπίδια.  Παρέα με τον ανδρισμό σου. Πρέπει να λες ναι σε όλα, να υποστηρίζεις τη γυναίκα στα πάντα, και τότε ίσως σου δώσει κανένα κοκκαλάκι…

Φυσικά αν ανήκεις στη κορυφή της ανδρικής ερωτικής πυραμίδας, έχεις και μια άλλη εναλλακτική. Να πηδάς και να φεύγεις. Ελεύθερες “σχέσεις” και “σχέσεις” της μιας νύχτας… Το κάνει πολύς κόσμος που γνωρίζω, και έχω μπει πολλές φορές στο πειρασμό να το κάνω κι εγώ, αλλά οι αρχές μου ακόμα βαστάνε γερά. Έτσι κι αλλιώς για κάποιον που δε μπορεί να δει τις γυναίκες σαν αντικείμενα, όπως εγώ(ο “μισογύνης”), δεν έχει και πολλά να προσφέρει αυτή η επιλογή. Και όσο ωραίος/πλούσιος/διάσημος κι αν είσαι, αν μια γυναίκα έχει την εντύπωση πως μπορεί να βρει κάποιον αντίστοιχο που να της κάνει τα χατήρια όσο παράλογα και να είναι, θα την χάσεις.

Κάτι άλλο που έχω παρατηρήσει, είναι πως με τις περισσότερες νέες κοπέλες δεν έχει νόημα να συζητάς για αυτό το ζήτημα. Είναι σα να ζητάς απο ένα κακομαθημένο παιδί, να σταματήσει να είναι κακομαθημένο. Απλά δε γίνεται… Οι γυναίκες πλέον έχουν τη δύναμη να καθορίζουν ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μας, μπορούν να μας εξυψώσουν και να μας χαντακώσουν ψυχολογικά, και το ξέρουν. Έχουν τη δύναμη, ειδικά αν είναι όμορφες, να κάνουν τους άλλους να δουλεύουν για λογαριασμό τους, να τους κατευθύνουν και να τους χειρίζονται σαν υπνωτισμένους. Το κράτος για τους δικούς του σκοπούς, επιτρέπει την κατάχρηση αυτής της δύναμης. Για ποιό λόγο οι γυναίκες να πάψουν να το κάνουν; Μήπως μας αγαπούν εμάς τους άντρες; Όχι βέβαια… Οι γυναίκες ποτέ δεν αγάπησαν τους άντρες, ποτέ στην ιστορία. Πάντα κοιτούν πόσα μπορούν να πάρουν απο αυτούς, και αν αυτά είναι αρκετά, τότε τους “αγαπούν”. Οι γυναίκες απο μόνες τους δε πρόκειται να διορθωθούν. Μόνο αν οι άντρες κατανοήσουν σε βάθος τη κατάσταση και αποφασίσουν να οργανωθούν, ίσως δούμε κάτι καλύτερο για τις επόμενες γεννιές. Οι περισσότεροι όμως δε νοιάζονται, είτε γιατί δεν ενδιαφέρονται για κάτι βαθύτερο πέρα απο το σεξ, είτε γιατί έχουν σχέση και αφού αυτοί έχουν τι τους νοιάζει για τους άλλους. Αυτοί οι δεύτεροι συνήθως ξυπνάνε όταν πάθουν κάποιο στραπάτσο, μόνο και μόνο για να ξεχαστούν πάλι όταν βρουν την επόμενη…

Δυστυχώς ο κόσμος θα ξυπνήσει, όταν πλέον θα είναι πολύ αργά για να αλλάξει κάτι. Οι συνέπειες αυτής της κατάστασης δε θα είναι μόνο σε προσωπικό επίπεδο… Πτώση των γεννήσεων, μείωση του πληθυσμού, γερασμένος πληθυσμός, πτώση της οικονομίας, και άλλα πολλά προβλήματα. Στο τέλος, η χώρα μας αν δε βάλει μυαλό θα κατακτηθεί και πάλι απο τους Τούρκους, αφού δε θα υπάρχουν πλέον νέοι για να πάνε να πολεμήσουν… Αν κάποιος δε καταλαβαίνει πως αυτά συνδέονται, θα του λύσω τις απορίες στο μέλλον…

Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο…

Ξέρω αυτή δεν είναι χριστιανική διδαχή. Αλλά είναι μερικές φορές που η ζωή σε φέρνει στα όρια των αντοχών σου. Είναι πολλές φορές που δυσκολεύομαι να συγχωρήσω άτομα που μου έκαναν άμεσα ή έμμεσα κακό.  Ο ίδιος δε παίρνω εκδίκηση ποτέ. Η “εκδίκηση” για την οποία κάνω λόγο, είναι η εκδίκηση του να βλέπεις αυτόν που σε έβλαψε να υποφέρει, και να χαίρεσαι για αυτό. Δεν είμαι περήφανος που πολλές φορές αισθάνομαι έτσι, γνωρίζω πως πρέπει να δείχνω ανωτερότητα. Αλλά είναι πολύ δύσκολο ώρες ώρες, όταν η αίσθηση πως αποδόθηκε δικαιοσύνη είναι τόσο μα τόσο γλυκιά…

Αυτό μου έχει συμβεί πολλές φορές, και αναμένω πως θα συμβαίνει ακόμα περισσότερο στο μέλλον. Αισθάνεσαι μια περίεργη ικανοποίηση, όταν σου έρχεται να πεις σε κάποιον “στο είχα πει”, όταν δικαιώνεσαι ύστερα απο καιρό. Όταν βλέπεις στα μάτια όσων σε αδίκησαν, πως αναγνωρίζουν το λάθος τους. Όταν συνειδητοποιείς στη πράξη πως, τελικά, εσύ ήσουν σωστός και όλοι οι άλλοι λάθος. Και πως πλήρωσαν για τα λάθη τους…

Αλλά απο την άλλη, πικραίνεσαι για αυτό. Γιατί κατά βάθος είσαι καλός άνθρωπος, και θα ήθελες να μη χρειαστεί τα πράγματα να γίνουν έτσι. Θα ήθελες να ήσουν εσύ ο λάθος, να δικαιωθούν όσοι ήταν εναντίων σου. Θα ήθελες να μη πληρώσουν για τα λάθη τους. Και πάνω απο όλα, θα ήθελες να μην αισθάνεσαι έτσι γλυκά όταν τα πληρώνουν… Γιατί αυτό σε κάνει να αμφισβητείς τη δική σου καλοσύνη, τη δική σου ψυχή.

Τι νόημα έχει να είσαι πάντα σωστός, αλλά μόνος; Είναι πολλές φορές που κάνω στον εαυτό μου αυτή την ερώτηση. Αδυνατώντας να ανεχτώ τις αδυναμίες των άλλων, απομονώνομαι. Όταν είσαι μόνος σου, δεν είναι ανάγκη να ανεχτείς τη κακία των άλλων, την ανοησία των άλλων, τη ματαιοδοξία των άλλων, την υποκρισία των άλλων. Αλλά αυτό δεν αλλάζει το γεγονός πως είσαι μόνος… Ίσως είναι καλύτερο να ανεχτείς τους άλλους. Να κατανοήσεις πως τα λάθη τους γίνονται, γιατί τόσα ξέρουν, τόσα λένε, τόσα κάνουν. Να δείξεις ανεκτικότητα όταν σε αδικούν. Επιοίκεια όταν μετανιώνουν. Να χαίρεσαι όταν βάζουν μυαλό και να τους εύχεσαι το καλύτερο. Πολύ δύσκολο για έναν κοινό θνητό αυτό το τελευταίο…

Υπάρχουν διδαχές του Χριστού, που αδυνατώ να δεχτώ. Και το παραδέχομαι. Πάντα με ενοχλεί όταν διαβάζω τη παραβολή του ασώτου υιού. Τη πρώτη φορά αγανάκτησα. Μας πως είναι δυνατόν να γίνεται τέτοια αδικία στο μεγαλύτερο γιο, σκέφτηκα. Ο μεγαλύτερος έμεινε κοντά στο πατέρα του και δε πήρε τίποτα, ενώ έγινε ολόκληρη γιορτή για το ρεμάλι τον μικρότερο. Αλλά υπάρχει και άλλη παραβολή, αυτή με τους εργάτες. Ο εργοδότης πλήρωσε με τον ίδιο μισθό όσους δούλεψαν απο το πρωί και όσους δούλεψαν μία ώρα. Μα τι αδικία είναι αυτή, σκεφτόμουν τη πρώτη φορά και σκέφτομαι ακόμα ώρες ώρες… Πως γίνεται να δίνεις τον ίδιο μισθό σε όσους έβγαλαν όλη τη δουλειά και σε όσους ίσα που ακούμπησαν;

Πολλές φορές αισθάνομαι ο ίδιος έτσι. “Χαραμίζω” τα νιάτα μου, μη απολαμβάνοντας πολλά για χάρη της πίστης μου. Προσπαθώ πάντα να είμαι σωστός και δίκαιος. Δε κάνω κακό ποτέ σε κανέναν. Γίνομαι αποδέκτης απίστευτης κακίας ώρες ώρες, πολλές φορές απο τους δικούς μου ανθρώπους, και τους ανθρώπους που αγαπώ περισσότερο. Πως θα μπορούσα να δεχτώ πως αυτά που αναμένω να απολαύσω εγώ ως αποζημίωση για τις θυσίες μου, θα τα απολαύσουν και οι άλλοι; Πως γίνεται ο Θεός να περιμένει να κάτσω στο ίδιο τραπέζι με όσους με πουλάνε; Πως περιμένει να δεχτώ να πάρω τον ίδιο μισθό με εκείνους; Δηλαδή η πίστη και η αυτοσυγκράτηση που προσπαθώ να δείχνω τώρα είναι μάταια, και αυτοί που κάνουν άσωτη ζωή και πολλές φορές με αδικούν, θα πάρουν ως αμοιβή ό,τι κι εγώ; Τότε εγώ, για ποιό λόγο θυσιάζομαι; Για ποιό λόγο δε κάνω κι εγώ τα ίδια; Αφού στο τέλος όποιος μετανιώνει, παίρνει ό,τι παίρνουν και όσοι θυσιάστηκαν εξαρχής…

Ξέρω πως η συγχώρεση είναι θεϊκό πράγμα, και όσο πιο πολλά έχεις να συγχωρήσεις, τόσο πιο ανώτερη η πράξη. Ξέρω πως κάπου μέσα μου κρύβω έναν ανώτερο εαυτό, που μπορεί να συγχωρεί τα πάντα και τους πάντες. Αλλά μέχρι τώρα αυτός ο εαυτός κρύβεται κάτω απο τόνους πίκρα και φαρμάκι, που έχω συσσωρεύεσει όλα αυτά τα χρόνια. Τόση αδικία, σε κάνει σκληρό. Πόσες και πόσες φορές δεν είπα, “καλά να πάθει ο τάδε, του άξιζε”. Πως να δείξεις μεγαλοπρέπεια όταν ο πόνος σου είναι μεγάλος, πως να δεχτείς να συμπεριφέρεσαι σαν να μη πόνεσες ποτέ. Πως να ξεπεράσεις την ανθρώπινη αδυναμία; Πως να λυπάσαι όταν υποφέρουν οι άδικοι, όταν μέσα σου αγαλλιάζεις να τους βλέπεις να λιώνουν; Πως να σκεπάσεις τα όνειρά σου, που έχουν να κάνουν με τους άδικους να υποφέρουν τα χειρότερα για όσα κάνανε; Δύσκολο πράγμα.

Ίσως δεν είναι για μένα η συγχώρεση. Ίσως δεν έχω ό,τι χρειάζεται για να γίνω άγιος, γιατί αυτό είναι όποιος συγχωρεί και τους εχθρούς του, άγιος. Ίσως και όχι. Ίσως μπορέσω στο μέλλον. Ίσως με το καιρό μεγαλώνοντας να αποκτήσω μεγαλύτερη δύναμη ψυχής και να κατανοήσω όσα δε μπορώ τώρα.

Netbooks η νέα μόδα

Τέλη Αυγούστου πήγα μια βόλτα στο Πλαίσιο στη Στουρνάρη, για να ρίξω μια ματιά στα φορητά. Είχα σκοπό να εξετάσω την αγορά ενός φθηνού φορητού. Δεν ήθελα ακριβό φορητό αφού ήδη είχα ένα πολύ δυνατό μηχάνημα για το γραφείο μου. Το μάτι μου έπεσε σε ένα μπλε Acer Aspire One 150. Αμέσως το “ερωτεύτηκα”.

Ήταν μικρό, και κομψό. Κλειστό έχει το μέγεθος βιβλίου, ζυγίζει μόλις 1 κιλό, και έχει παραπάνω απο 2 ώρες αυτονομία με την μικρή μπαταρία. Αν και με μεγαλύτερες πιάνει και τις 8 ώρες… Το πληκτρολόγιο του είναι άνετο αν και αρκετά μικρό, συνηθίζεται το πολύ σε μία μέρα. Η οθόνη του, ανάλυσης 1024X600, είναι το μεγάλο του ατού, αφού είναι glossy και σου δίνει την αίσθηση πως δουλεύεις σε πολύ ακριβότερο μοντέλο. Η δύναμή του είναι αρκετή για τις περισσότερες καθημερινές εργασίες. Επεξεργαστής Atom 1.6ghz, ram 1 giga ddr2 ram 667mhz, 120 giga hd, intel gma 950. Δε χρειάζεται κανείς και πολλά παραπάνω για να σερφάρει στο ίντερνετ, να επικοινωνεί μέσω μηνυμάτων, να γράφει και να εργάζεται με το office ή να προγραμματίζει. Ακόμα είχε 2 card-readers, web cam 0.3MP, wifi b/g, 3 USB ,etherne 100mbps και κάρτα ήχου Realtek HD.

Το προεγκατεστημένο λογισμικό του ήταν τα Windows XP Home, κάποια προγραμματάκια της Acer και ορισμένα δοκιμαστικά που τα βγάζει κανείς αμέσως… Υπήρχαν κρυφά partition για εύκολη επαναφορά του συστήματος. Tο μηχάνημα μπορούσε να κάνει τα περισσότερα πράγματα που θέλει ένας χρήστης. Εκεί που συνάντησα δυσκολίες, ήταν στο Visual Studio 2008 Professional, το οποίο του έπεφτε κάπως βαρύ. To Office 2007 είχε αρκετά βατή απόδοση,, όπως και ο firefox. Ταινίες χαμηλής ανάλυσης παίζουν άνετα, όπως και υψηλότερης αλλά σε mpeg 2. Απο παιχνίδια, τα καταφέρνει καλά σε όλα τα παιχνίδια μέχρι το 2002, και μπορεί να σηκώσει υπό προϋποθέσεις παιχνίδια 2003-5. Σε γενικές γραμμές, ο επεξεργαστής λειτουργεί στα επίπεδα ενός P4 1.8 Ghz, με 1 Giga ram και geforce 1 κάρτα γραφικών. Ό,τι μπορεί να περιμένει κάποιος απο ένα τέτοιο σύστημα, μπορεί να το περιμένει και απο το netbook.

Φυσικά δεν αρκέστηκα εκεί. Έβγαλα τα XP και δοκίμασα τα Vista. Τα Ultimate, ήταν βαριά, κυρίως λόγω της αδύνατης κάρτας γραφικών, η οποία δε τα έβγαζε πέρα με το Aero. Όταν το απενεργοποίησα, το μηχάνημα πήρε τα πάνω του, αλλά κακά τα ψέμματα, δεν υπάρχει κανένας ουσιαστικός λόγος να τρέξει κανείς Vista σε netbook.

Στη συνέχεια δοκίμασα το MacOSX Leopard. Me κάποια πειράγματα, είναι δυνατόν να το εγκαταστήσει κάποιος. Το πρόβλημα του ήταν πως δεν υπήρχε ασύρματο ίντερνετ. Τεράστιο πρόβλημα. Και δε μου έκανε και καμία εντύπωση αυτό το λειτουργικό. Μάλλον υπερτιμημένο είναι.

Συνέχεια με Linux. Έχω δοκιμάσει αρκετές διανομές, αλλά θα σταθώ σε 2. Το Ubuntu 9.04 NetBook Remix και το Fedora 11(pre-release).  To Ubuntu, ήταν απλά καταπληκτικό. Αναγνώρισε τα πάντα με τη μία, σε βαθμό που έμεινα με το στόμα ανοικτό. Έρχεται με πλούτο λογισμικού για κάθε χρήση προεγκατεστημένο. Είναι πιο ελαφρύ απο τα WindowsXP, ειδικά για όσα προσφέρει. Και φυσικά δεν υπάρχει ανάγκη για antivirus, καθαριστήρια. firewall κλπ κλπ. Έχει ένα υπέροχο γραφικό περιβάλλον, ειδικά σχεδιασμένο για netbook. Είναι ένα σύστημα που όποιος το δοκιμάσει στο netbook, δε ξαναπερνά ΧΡ.

Το Fedora απο την άλλη είναι πιο παραδοσιακό, καθώς δεν έχει εκδοχή για netbooks. Μου έδωσε την αίσθηση πως είναι πιο γρήγορο, αλλά χρειάζεται και περισσότερες ρυθμίσεις απο τη πλευρά του χρήστη. Τελικά, αυτή η διανομή έμεινε στο μηχάνημά μου…

Το μηχανάκι αυτό λύνει χέρια, καθώς είναι πανάλαφρο και μικρό, έτσι ώστε να είναι εύκολα μεταφέρσιμο. Έχει πολλές χρήσεις, που τις ανακαλύπτει κανείς στην πορεία, αφού το αποκτήσει. Στην αρχή είναι εύκολο να κριτικάρει κανείς τη χαμηλή απόδοση, αλλά όσοι το κάνουν αυτό ξεχνούν πως δε προορίζεται για κύριο μηχάνημα, αλλά για βοηθητικό. Αν κάποιος δει ένα laptop δυνατό, και πάρει ένα desktop με ίδια χαρακτηριστικά, θα του μείνουν τα χρήματα άνετα να αγοράσει και ένα netbook. Έτσι θα έχει τα καλά και των 2 κόσμων, θα έχει 2 υπολογιστές, ο ένας θα είναι δυνατός και με μεγάλη οθόνη στο γραφείο, συνήθως αρκετά δυνατότερος απο ένα αντίστοιχο laptop, και ο άλλος θα είναι ελαφρύτερος απο ένα τυπικό φορητό, θα καίει λιγότερο με μεγαλύτερη αυτονομία, και θα είναι βολικότερο στη μεταφορά. Σε κάθε περίπτωση, κατά τη γνώμη μου, δυνατό μεγάλο φορητό χρειάζεται πλέον κάποιος μόνο άμα χρειάζεται επεξεργαστική ισχύ εν κινήσει, που κατά τη γνώμη μου αυτή η κατηγορία ανθρώπων είναι μικρή. Τα netbook, είναι εδώ για να μείνουν…

Η καταστροφή της νέας γενιάς…

http://troktiko.blogspot.com/2009/05/blog-post_4745.html

Πάνω απο τους μισούς μαθητές λυκείου είναι σεξουαλικά ενεργοί. Αυτό δεν είναι ανάγκη να το διαβάσεις πουθενά, το βλέπεις στο δρόμο όταν κυκλοφορείς. Το βλέπεις στο ίντερνετ, στα διάφορα μέρη social networking… Η κοινωνία έχει αλλάξει, έχει χαλάσει. Έχει χαθεί η παιδική αθωότητα, έχει χαθεί το σταδιακό μεγάλωμα των νέων, τώρα μεγαλώνουν πριν την ώρα τους, ακριβώς όπως τα τρόφιμα με τα πρόσθετα… Και ακριβώς όπως τα λαχανικά και τα κοτόπουλα που αντί να ανατπύσσονται φυσιολογικά, αναπτύσσονται ραγδαία για άμεση κατανάλωση, έτσι και οι νέοι άνθρωποι είναι χωρίς ουσία, κενοί απο περιεχόμενο. Δεν έχουν την θρέψη τον παλιών, κι ας είναι εμφανισιακά καλύτεροι…

Σήμερα μας έχουν υποβιβάσει στο επίπεδο των ζώων. Μαμ, κακά, σεξ, νάνι, άντε και αλκοόλ και μερικές φορές ναρκωτικά. Πνευματικό επίπεδο 0. Αν προσπαθήσεις να κάνεις μια ουσιώδη συζήτηση με έναν νέο άνθρωπο, θα σε κοιτάξει σαν εξωγήινο και θα πάει παραπέρα. Η Ελίτ έχει καταφέρει και έχει καταστρέψει αυτό που κανείς δε πίστευε πως μπορεί να καταστραφεί, το πνεύμα των νέων. Τι σχέση έχουν οι σημερινοί νέοι με τους παλιούς; Καμία. Οι σημερινοί νέοι δεν είναι ικανοί να διεκδικήσουν τίποτα απο τη ζωή. Δεν είναι ικανοί να κάνουν κανένα αγώνα. Ακόμα και τη μάνα τους να βιάζουν μπροστά τους, θα κάτσουν και θα παρακολουθούν με ποπ κορν. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η γρήγορη απόκτηση ηδονής. Τίποτα άλλο δεν έχει σημασία για αυτούς.

Η σεξουαλική απελευθέρωση δεν είναι άσχετη με τη κατάντια των νέων, και δεν είναι τυχαία. Ενορχηστρώθηκε απο τους εξουσιαστές του κόσμου, για να μειώσουν το παγκόσμιο πληθυσμό αλλά και να ρίξουν το επίπεδό του. Ο έρωτας προορίζεται για να φέρνει παιδιά στο κόσμο, δεν είναι για να παίζουμε. Το γεγονός πως είναι ευχάριστο να κάνεις έρωτα, δε σημαίνει πως ο σκοπός του είναι αυτός. Η εφηβεία επίσης είναι μια σημαντική περίοδος πνευματικής ανάπτυξης. Δεν είναι για να επιβαρύνεται απο τους σεξουαλικούς δεσμούς.

Οι έφηβοι δεν έχουν σκοπό να παντρευτούν. Κάνουν ό,τι κάνουν απλά για χαβαλέ. Δίνουν το σώμα τους απο δω κι απο κει, χωρίς να σκέφτονται πως το βεβυλώνουν και χαραμίζουν αυτό που θα έπρεπε να δώσουν στον άνθρωπο της ζωής τους όταν θα έρθει. Όταν μεγαλώνουν και θέλουν να δημιουργήσουν οικογένεια, είναι πλέον πολύ αργά για αυτούς. Έχοντας γίνει ψυχικά ράκη, θα δημιουργήσουν ασταθείς γάμους γεμάτους προβλήματα, και τα παιδιά θα επιβαρυνθούν ψυχικά ακόμα και στη τρυφερή τους ηλικία.

Αυτή η σεξουαλική απελευθέρωση έχει προκαλέσει μεγάλο πόνο και σε εμένα σε προσωπικό επίπεδο. Πόσες και πόσες φορές δεν έχω συναντήσει κοπέλες που φερόντουσαν τρελά, γιατί είτε είχαν πληγωθεί στο παρελθόν είτε ήταν κακομαθημένες. Ακόμα και σήμερα αδυνατώ να βρω αξιόλογες κοπέλες που να είναι ελεύθερες. Οι λίγες, ελάχιστες σοβαρές κοπέλες που έχουν απομείνει, φεύγουν απο την “αγορά” νωρίς… Τις αρπάζουν οι τυχεροί που τις βρήκαν πρώτοι, σαν το πιο πολύτιμο θησαυρό. Οι υπόλοιποι που δεν είμασταν τόσο τυχεροί, μένουμε με τη “σαβούρα”…  Φαίνεται πως ο κόσμος πλέον δε δέχεται ανθρώπους σαν κι εμένα, μας παραμερίζει για να προωθήσει αυτούς που του μοιάζουν… Έχω αρχίσει και συμβιβάζομαι με την ιδέα να μείνω μόνος, αφού δε βλέπω φως στον ορίζοντα όταν οι συνομήλικές μου είναι πιασμένες(οι καλές), οι μεγάλες ούτε να το σκέφτονται δε θέλουν να πάνε με μικρότερους και οι μικρές έχουν γίνει πουτανάκια…

Και το πρόβλημα γίνεται ακόμα χειρότερο, γιατί δε βλέπω φως στο τούνελ. Η μόνη λύση πλέον, εκτός αν μας λυπηθεί ο Θεός και επέμβει, είναι να βουτηχτεί η κοινωνία τόσο πολύ στα σκατά, που η μυρωδιά της να είναι ανυπόφορη ακόμα και για όσους την έχουν συνηθίσει… Ίσως όταν πλέον πούμε “δε πάει άλλο”, να καταλάβουμε πως ο δρόμος που τραβάμε είναι λάθος, και να τον αλλάξουμε. Δε βλέπω πως θα γίνει αυτό πάντως με τους σημερινούς ανθρώπους. Θα πρέπει να περιμένουμε αρκετές δεκαετίες(ή και αιώνες) για να συμβεί αυτό απο μόνο του. Όσοι ηθικοί και σοβαροί άνθρωποι ζούμε αυτή τη περίδο στη Γη, πληρώνουμε το τίμημα που πληρώνει ο κάθε “παρείσακτος”. Είμαστε ξένοι και παρείσακτοι, είμαστε καλοί άνθρωποι σε ένα κόσμο γεμάτο τρέλα, αμαρτία, βλακεία, ψέμα και υποκρισία. Δεν ταιριάζουμε με τους άλλους, για αυτό και μας τιμωρούν. Ας είναι…

Η Νέα εποχή αργά αλλά σταθερά διεισδύει στην Εκκλησία…

Κατά καιρούς πέφτω πάνω σε διάφορα site (κάποιων) Ορθοδόξων και διαβάζω τις απόψεις τους. Αυτό που έχω παρατηρήσει είναι πως όλο και περισσότερο οι απόψεις που διαδίδουν είναι αυτές της νέας εποχής. Μιλούν για αγάπη, αγάπη, αγάπη, προς όλους. Αγάπη εδώ, αγάπη εκεί, συγχώρεση εδώ, συγχώρεση εκεί… Ναι ο Χριστός μίλησε για αγάπη, αλλά δεν εννούσε αυτό που νομίζουν εκείνοι… Αυτοί το έχουν κάνει σύστημα, μιλούν για αγάπη λες και είναι η μαγική λέξη, η πανάκεια για τα πάντα. “Να τους αγαπάτε όλους, να μη κρίνετε κανέναν, να δέχεστε τους πάντες, και τα πάντα, να είστε ικανοποιημένοι με τη μιζέρια σας, να λέτε ευχαριστώ για τη φτώχεια σας” κι άλλα τέτοια χαριτωμένα…

Είναι γνωστό πως πολλοί ιερείς είναι μασώνοι. Όπως και πολλοί θεολόγοι. Φυσιολογικό είναι να παρουσιάζουν τη πίστη σύμφωνα με τη δική τους οπτική γωνία…

Μην τους ακούτε. Είναι οι ψευδοδιδάσκαλοι που αναφέρονται στη Γραφή πως θα έρθουν. Έχουν την όψη του καλού, αλλά το πνεύμα του Σατανά. Μιλούν γλυκά για να σας παρασύρουν, αλλά δε μιλούν απο το Θεό.

Αυτοί διδάσκουν να αγαπάτε όλους και να συγχωρείτε. Εκ πρώτης όψεως αυτό δίδαξε και ο Χριστός. Αλλά επίσης είπε, πως αν το μάτι ή το χέρι σου σε σκανδαλίζει, να το κόβεις… Αγαπώ όλους, δε σημαίνει τους ανέχομαι όλους… Αν κάποιος είναι αμαρτωλός και σας επιρρεάζει αρνητικά, πρέπει να φεύγετε μακρυά. Να κόβετε και τη καλημέρα. Και ο Θεός μας αγαπά ΟΛΟΥΣ, αλλά δε μας ανέχεται όλους… Τους αμαρτωλούς δε τους ανέχεται με τίποτα… Υπομονή κάνει αλλά σύντομα θα τους πάρει και θα τους σηκώσει, ακόμα κι αν αυτοί δε το πιστεύουν…

Διδάσκουν πως δε πρέπει να βλέπουμε τα ελλατώματα των άλλων, αλλά αυτό είναι απο τον πονηρό. Ο Χριστός είπε να εξετάζουμε τους άλλους, ειδικά όσους λένε πως μιλούν απο το Θεό… Το να βλέπεις τα ελλατώματα των άλλων είναι ΜΕΓΑΛΟ ΔΩΡΟ απο το Κύριο, ένα δώρο που εγώ το διαθέτω σε αφθονία. Μην ακούτε όσους σας λένε διαφορετικά. Το λένε γιατί δε θέλουν οι Χριστιανοί να έχουν πνεύμα διάκρισης, να ξεχωρίζουν το καλό απο το κακό. Θέλουν οι χριστιανοί σαν πρόβατα να μη νοιάζονται για τις αμαρτίες τους… Θέλουν να κάνουν ένα σωρό αμαρτίες κα εμείς να λέμε “δε θα τους κρίνω, γιατί ο πραγματικός χριστιανός μόνο αγαπά και δε βλέπει τις αμαρτίες των άλλων…”. Ενώ αυτοί φυσικά βλέπουν τις δικές μας, και ακόμα και αν δεν έχουμε(εννοώ βαριές αμαρτίες εδώ), φροντίζουν να μας κάνουν να νιώσουμε πως έχουμε… Φυσικά… “ΟΛΟΙ είμαστε άθλιοι, άρα δεν έχουμε δικαίωμα να εξετάζουμε τους άλλους”, αυτή είναι η εσφαλμένη διδασκαλία που περνά ως “θρησκεία” σήμερα… Στη πραγματικότητα είναι σχεδιασμένη για να κάνει τον πιστό βλαμμένο. Όταν ο πιστός έχει Πνεύμα Θεού, τότε το Πνεύμα μέσα του τον βοηθά να διακρίνει τους άλλους… Είναι αδύνατον να σιωπήσουμε το Πνεύμα. Τι θα Του πούμε, πάψε εσύ, εγώ τους αγαπώ όλους και δε βλέπω τα σφάλματά τους;

Σκεφτείτε την υποθετική ιστορία, που έχετε μια κόρη και γνωρίζει ένα ρεμάλι, μπεκρή ναρκωμανή με ιστορικό οργίων… Αυτή τον “αγαπάει” και παραβλέπει τα σφάλματά του γιατί τον “αγαπάει”…  Εσείς πόσο σωστό θα το βλέπατε αυτό; Ένας σωστός πατέρας, θα τον έδιωχνε αμέσως. Αν η κόρη δε συμμορφωνόταν με τις υποδείξεις του, θα τη πλάκωνε στο ξύλο, θα τη κούρευε γουλί, θα την άφηνε νηστική για μέρες και άλλα τέτοια ωραία… Σε καμία περίπτωση δε θα της επέτρεπε να κυκλοφορεί με αυτόν. Ένας ηλίθιος ή αδιάφορος πατέρας φυσικά, θα την άφηνε να πάει να βγάλει τα μάτια της και γιατί όχι να δοκιμάσει κι αυτή ναρκωτικά, σοδομισμό κλπ κλπ. Η διαφορά του σωστού πατέρα απο τον βλάκα, είναι πως ο πρώτος βλέπει τα σφάλματα των άλλων και δεν έχει τσιμπίσει το παραμύθι πως δε πρέπει να τα κοιτάμε…

Και δε διδάσκουν μόνο αυτό… Διδάσκουν πως οι συμφορές και η φτώχια και οι αρρώστιες είναι δώρα του Θεού για τη βελτίωσή μας… Δηλαδή πόσο διεστραμμένη μπορεί να είναι η πίστη τους(αν έχουν) επιτέλους… Σε ένα blog έφτασε κάποιος στο σημείο να γράψει πως ζητά υγεία και παίρνει αρρώστια, ζητά χρήμα και παίρνει φτώχια, ζητά ευτυχία και παίρνει δυστυχία, και όλα αυτά γίνονται για το καλό μας… Αυτές οι βλακείες δεν συμβαδίζουν ούτε με το κήρυγμα του Χριστού, ούτε με τη κοινή λογική… Πρώτον ο Θεός δε προκαλεί κακό σε κανέναν. Είναι βλάσφημο να λέει κάποιος πως ζητά υγεία και παίρνει αρρώστια, κι αυτό είναι απο το Θεό… Ο Χριστός το ξεκαθάρισε αυτό στο Ευαγγέλιο, το οποίο φυσικά δεν έχουν κάνει ποτέ το κόπο να ανοίξουν… Είπε πως όπως κανείς αν το παιδί του του ζητήσει ψάρι, εκείνος δε θα του δώσει σκορπιό, έτσι και ο Πατέρας δε θα δώσει κάτι κακό σε όσους Του ζητούν… Επίσης είπε ζητήστε και θα λάβετε, δεν είπε ζητήστε και θα λάβετε τα αντίθετα… Αυτές τις μπούρδες που αραδιάζουν τις έχουν βρει στη διδασκαλία της νέας εποχής, και προσπαθούν να τις μεταδόσουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία μέσω των πιασάρικων γλυκόλογων…  Πολλές φορές διαστρέφουν και τα λόγια Αγίων, για να στηρίξουν τις απόψεις τους. Ξεχνάνε όλοι πως δεν είμαστε όλοι Απ. Παύλοι και Παΐσιοι. Δεν επιτρέπει σε όλους ο Θεός κακουχίες για τη βελτίωσή τους, αλλά μόνο σε μερικούς εκλεκτούς. Όταν υποφέρουν οι πολλοί, υποφέρουν γιατί οι λίγοι είναι ξεφτιλισμένα ρεμάλια και τα θέλουν όλα για τον εαυτό τους, όχι γιατί ο Θεός το κάνει για το καλό μας… Τέτοια λόγια είναι εκ του πονηρού για να κάνουν τους πιστούς να μη διαμαρτύρονται που τους πίνουν το αίμα…

Η Εκκλησίες γενικότερα στο κόσμο αλλά και η δική μας, γίνονται όλο και πιο “θηλυκές”, για όσους μπορούν να αντιληφθούν την έννοια. Αγάπη, ανεκτικότητα, καλοσύνη, τραγουδάκια, γελάκια, χορός, χαρά, γλύκες και γούτσου γούτσου… Ο Χριστός όμως δεν ήταν έτσι όπως παρουσιάζεται σήμερα… ΔΕΝ ήταν μια κρυφοαδερφή που τα είχε καλά με όλους και ήταν με το χαμόγελο στα χείλη, δεν έφερνε αντίρρηση σε κανέναν, δεν έδιωχνε ποτέ κανέναν κλπ κλπ… Ήταν ένας σκληρός Άντρας με το Α ΚΕΦΑΛΑΙΟ, που πήγε κόντρα με ΟΛΟΥΣ και με ΌΛΑ, όλους όσους ήταν απο τον πονηρό. Γύρισε όλη τη Παλαιστίνη σε 3μιση χρόνια, και έκανε τόσα πολλά πράγματα σε εκείνο το διάστημα… Δε δεχόταν να θεραπεύσει όλους, αλλά μόνο όσους το άξιζαν. Δεν έκανε τη χάρη σε όλους όσους το ζήταγαν να τους θεραπεύσει ή να τους δείξει σημεία… Δεν ωραιοποιούσε την αλήθεια και δε δίσταζε να πει έξω απο τα δόντια τους αμαρτωλούς αμαρτωλούς… Μπήκε μέσα στο ναό και τους τα έκανε λαμπόγυαλο.. Κατέκρινε τη διαφθορά των ιερέων και των φαρισαίων και εκείνοι Τον σταύρωσαν… Οι απόστολοι ήταν το ίδιο σκληροί. Μπορεί όταν συνελήφθη ο Χριστός να τα κάναν πάνω τους, αλλά όταν το Πνεύμα μπήκε μέσα τους τη Πεντηκοστή γίνανε ατρόμητοι. Περιφρονούσαν τους κινδύνους απο τους άπιστους και πέθαναν οι 10 για τη πίστη τους… Δε τους σκότωσε κανείς γιατί λέγανε “αγάπη αγάπη αγάπη”, τους σκοτώσανε γιατί λέγανε “είστε αμαρτωλοί και άμα δε βάλετε μυαλό θα σας πάρει και θα σας σηκώσει”.

Αντίθετα αρκετοί λένε να είμαστε παθητικοί, υπομονετικοί, να παραβλέπουμε τα πάντα κλπ κλπ. Η Νέα Εποχή θέλει να αλλοιώσει την Εκκλησία για να μας κάνει πιο ανεκτικούς σε αυτή αλλά και να προλειάνει το έδαφος για την δημιουργία της πανθρησκείας. Μην τσιμπάτε το παραμύθι. Να είστε προσεκτικοί όταν κάποιος μιλά με έμφαση για αγάπη και καλοσύνη αλλά δε κατακρίνει ποτέ κανέναν. Δε γίνεται να είσαι απο το Θεό και να μη βλέπεις αρνητικά γύρω σου… Δε γίνεται να μη κατηγορείς τη σαπίλα… Στο τέλος αυτοί θα μας πούνε να αγαπάμε και το Σατανά, έτσι όπως το πάνε… Η σημερινή εποχή είναι ύπουλη, πολλοί πονηροί έχουν μπει στην Εκκλησία, και χρειάζεται διάκριση. Διαβάζετε τη Γραφή, είναι πολύ σημαντικό ειδικά στις μέρες μας!

Eurovision και πλύση εγκεφάλου…

Αυτές τις μέρες γίνεται η συνεδρίαση της λέσχης Bilderberg στην Βουλιαγμένη, με τη συμμετοχή κορυφαίων παγκόσμιων παραγόντων. Έχουν απαγορευτεί οι πτήσεις πάνω απο τη ζώνη, και υπάρχει αυξημένη ασφάλεια και μυστικότητα. Φυσικά δε θα μάθουμε ποτέ τι συζητάνε όλοι αυτοί. Υποτίθεται πως απλά ανταλλάσουν γνώμες αλλά αν είναι τόσο απλό γιατί δε μας λένε και εμάς τι συζητούν για τη τύχη μας. Όλοι αυτοί πληρώνονται απο τους λαούς για να τους κυβερνούν, άρα θα έπρεπε σε μια υποτιθέμενη δημοκρατία να υπάρχει διαφάνια σε τέτοιες συζητήσεις. Κάτι τέτοιο φυσικά δε συμβαίνει…

Ταυτόχρονα έχουμε την Eurovision. Έπειτα απο μήνες πλύσης εγκεφάλου απο όλα τα κανάλια, το ενδιαφέρον όλων στράφηκε εκεί. Όταν όλοι απο το πρωί εώς το βράδυ αναφέρουν το διαγωνισμό, τότε είναι πολύ πιθανό να θελήσεις τελικά να ασχοληθείς μαζί του. Όλα τα κανάλια, όλες οι εκπομπές, το είχαν για πρώτο θέμα, εθνική μας υπόθεση…

Φυσικά σχεδόν καμία αναφορά στη δραστηριότητα της Λέσχης. Μόνο οι ψαγμένοι γνωρίζουν πως εξελίσσεται. Έχουν έρθει εδώ στη χώρα τόσο σημαντικά ονόματα, μαζεμένα, και κανένας δημοσιογράφος δε καλύπτει την άφιξή τους. Λες και δεν αποτελεί είδηση.

Φυσικά αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι απλά το πως έχουν τα πράγματα στις σημερινές “δημοκρατίες”. Μας πετάνε αντιπερισπασμούς και παραπληροφόρηση. Υπάρχει ένα μεγάλο κλαμπ, και δεν είμαστε μέλη του… Είναι το κλαμπ των εχώντων  και κατεχώντων. Αποφασίζουν να μειώσουν το πληθυσμό, γιατί αυτό είναι το τελευταίο βήμα στα οράματά τους για την παγκόσμια κυριαρχία. Ένας μειωμένος πληθυσμός που ελέγχεται ευκολότερα. Κατά προτίμηση αμόρφωτος ή ελάχιστα μορφωμένος ίσα ίσα για να κάνει τη δουλειά του, αλλά όχι για να έχει την κριτική σκέψη να αμφισβητήσει τους εξουσιαστές του.

Δεν είναι μια “απλή θεωρία συνομωσίας”, όπως μπορεί να νομίζει κάποιος. Επειδή έχετε μεγαλώσει με την ιδέα πως άμα κάτι δεν υπάρχει σε κανάλια και εφημερίδες, δεν είναι είδηση… Συνομωσία είναι όταν 2 ή περισσότεροι άνθρωποι συνεννοούνται μυστικά για το συμφέρον τους εις βάρος άλλων. Μη μου πείτε πως δε πιστεύετε πως μπορεί να συμβαίνει αυτό… Το βλέπετε κάθε μέρα, απλά είστε τόσο κοιμισμένοι που δε το καταννοείτε. Κάθε φορά που στην τηλεόραση βγαίνει ένα σκάνδαλο, μιλάμε για συνομωσία. Γιατί 2 ή περισσότερες πλευρές συμφώνησαν εις βάρος του λαού. Απλά τα ΜΜΕ το λένε σκάνδαλο αντί για συνομωσία, αλλά η ουσία είναι ίδια.

Θα το ξαναπώ κλείνοντας, δε νοιάζονται για εσένα που με διαβάζεις κι εμένα που τα γράφω. Οι περισσότεροι απο αυτούς είναι ψυχοπαθείς εγωμανιακοί. Ανατρέξτε στον όρο ψυχοπαθής, για να κατανοήσετε γιατί το λέω. Μας βλέπουν σαν ένα υποδεέστερο είδος. Δεν είμαστε άνθρωποι εμείς για αυτούς… Βρίσκονται στην εξουσία γιατί εκμεταλλεύονται τη κακή τους πρόθεση αλλά και τη τεχνολογία που έχουν. Οι καλοί άνθρωποι αμελούν τέτοια ζητήματα γιατί ασχολούνται με άλλα πιο σοβαρά, τη δουλειά τους, την οικογένεια τους, τους γείτονές τους. Δε κοιτάνε πως να συνομωτήσουν για να βλάψουν τους άλλους και να κερδίσουν αυτοί. Οι εξουσιαστές το γνωρίζουν και το εκμεταλλεύονται. Και όσο δε ξυπνάμε τόσο χειρότερα θα γίνονται τα πράγματα…

Δείτε κι εδώ:http://politis-gr.blogspot.com/2009/05/blog-post_16.html

Συμβουλές για την αναζήτηση καλής γυναίκας

Σε αυτό μου το άρθρο δε θα είμαι “πολιτικά ορθός”. Δε θα χαϊδέψω αυτιά, δε θα πω ψέμματα, ούτε θα ζητήσω χρήματα για να πουλήσω βιβλία. Και φυσικά δε θα επιδιώξω να αρέσω σε κανέναν. Ο λόγος που με κάνει να θέλω να γράψω αυτά που θα γράψω, είναι γιατί μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω σαν κι εμένα, και μπορεί να χρειάζονται στήριξη καθώς και την ψυχολογική ανακούφιση πως δεν είναι ελέφαντες, και πως στη κατάσταση που βρίσκονται δεν είναι μόνοι…

Πολλά έχουν αλλάξει στη κοινωνία τις τελευταίες δεκαετίες, σχετικά με τις σχέσεις των 2 φύλων. Οι νέοι της εποχής μου είτε πρόλαβαν ένα μικρό δείγμα της παλαιάς κατάστασης, είτε δεν γνωρίζουν καν πως ήταν τα πράγματα στην εποχή των παππούδων τους. Έχουν έρθει αντιμέτωποι με μία κοινωνία θηλυκοποιημένη, και με έντονο το σεξουαλικό στοιχείο, στην οποία όμως παραδόξως(;) δεν ικανοποιούνται ερωτικά. Βρίσκονται γενικά σε σύγχυση, και είτε ακολουθούν το ρεύμα αν ανήκουν στους “ευνοούμενους” αυτής της κατάστασης, είτε γίνονται θύματα.

Δε θα αναλύσω τώρα το πως φτάσαμε ως εδώ. Ούτε θα δείξω ποιό είναι το πρόβλημα. Θα έρθει η ευκαιρία σε μελλοντικά άρθρα για αυτό. Αυτό που θα κάνω είναι να δώσω μερικές συμβουλές προς τους αδερφούς μου (γιατί έτσι τους βλέπω) σχετικά με το πως θα πρέπει να κινούνται στις σχέσεις τους με τις γυναίκες. Δεν απευθύνομαι σε αυτούς που αρκούνται στο να πηδούν απο δω κι απο κει, αυτοί είμαι σίγουρος πως δεν βρίσκουν κανένα πρόβλημα με αυτή τη κατάσταση. Απευθύνομαι σε άτομα έξυπνα, τίμια και ειλικρινή, που δε μπορούν να καταλάβουν για ποιό λόγο έρχονται δεύτεροι ενώ θα έπρεπε να ήταν πρώτοι…

1) Ξεκαθαρίστε τι ψάχνετε απο την αρχή. Αν αυτό που θέλετε είναι την αγάπη, μη συμβιβάζεστε με κάτι λιγότερο. Μη δέχεστε μισές λύσεις, και αν διαπιστώσετε έστω και την υποψία πως η γυναίκα που σας ενδιαφέρει δεν συμπίπτει με αυτό που θέλετε, προχωρήστε στην επόμενη. Μην χάνετε το καιρό σας με κοπέλες που σας έχουν δείξει απο την αρχή πως δε σας κάνουν. Δε θα αλλάξει αυτό στο μέλλον…

2) Αν το ένστικτό σας σας λέει πως μια γυναίκα δε σας κάνει, ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ. Η γυναίκα που σας ενδιαφέρει θα πρέπει να σας κάνει να νιώθετε όμορφα, να νιώθετε ο εαυτός σας, και να μη νιώθετε την ανάγκη να προσποιηθείτε για οτιδήποτε.

3) Απορρίψτε τις κακές περιπτώσεις απο την αρχή. Αυτές συμπεριλαμβάνουν τις ανύπαντρες μητέρες(όχι τις χήρες), αυτές που δείχνουν πολύ κρέας, αυτές που βάφονται για να πάνε στο περίπτερο, αυτές που έχουν πολλούς “φίλους”, περισσότερους απο τις φίλες τους, τις δεσμευμένες, αυτές που έχουν ιστορικό απιστίας, αυτές που δε σέβονται την οικογένειά τους, αυτές που πίνουν πολύ, αυτές που σας συγκρίνουν με άλλους, αυτές που σας ασκούν συνεχώς κριτική και αυτές που μιλούν για το ερωτικό παρελθόν τους.

4) Να έχετε αυτοπεποίθηση, η οποία να πηγάζει απο τα όσα έχετε καταφέρει στη ζωή σας. Δεν είναι ανάγκη να είστε γνωστοί και πλούσιοι. Πολλές φορές επιτυχία είναι το να διατηρηθεί κανείς αληθινός μέσα σε αυτή τη κόλαση που ζούμε.

5) Μην καθορίζετε την αξία σας με βάση τη γνώμη που έχουν οι γυναίκες για εσάς. Οι περισσότερες γυναίκες, ειδικά όταν είναι νέες, έχουν άθλιο γούστο στους άντρες. Απόδειξη πως τους αλλάζουν συχνά.

6) Μη φοβάστε να είστε ο εαυτός σας. Αυτό είναι που τελικά μετράει. Τι νόημα έχει να είστε με τη πιο όμορφη γυναίκα του κόσμου, αν πρέπει να υποκρίνεστε κάθε λεπτό δίπλα της…

7) Μη φοβάστε να χάσετε αυτή που σας ενδιαφέρει. Ο ωκεανός είναι γεμάτος ψάρια, και για κάθε μία που φεύγει υπάρχουν 10 στη γωνία που περιμένουν…

8 ) Να σέβεστε κάθε γυναίκα που συναντάτε, ακόμα κι αν είναι η μεγαλύτερη πόρνη. Να της φέρεστε ως κύριοι.

9) Σεβασμός σε μια γυναίκα. δε σημαίνει σε καμία περίπτωση υποταγή. Να μην κάνετε υποχωρήσεις σε ουσιώδη θέματα. Να είστε συζητήσιμοι, αλλά μέχρι εκεί. Αν υπάρχει έντονη διαφωνία σε κάποιο σημαντικό για εσάς ζήτημα, ή θα αποδεχτεί πως εσείς είστε ο άντρας της σχέσης ή να πάει στο καλό…

10) Μια γυναίκα θα πρέπει να είναι υπερήφανη που είναι μαζί σας. Αν σε εύλογο χρονικό διάστημα δεν έχει ζητήσει να σας γνωρίσει φίλους και συγγενείς, τότε υπάρχει πρόβλημα… Δε πρέπει σε καμία περίπτωση να σας μειώνει, ειδικά μπροστά σε άλλους. Αντίστοιχα κι εσείς δε πρέπει να κάνετε το ίδιο για αυτή.

11) Μην υποτιμάτε τη γυναικία πονηριά. Να ακούτε όσα λέει αλλά να θυμόσαστε πάντα τι έπαθε ο Αδάμ…

12) Δε θα δίνετε ποτέ σημασία στο τι λέει μια γυναίκα, αλλά στο τι κάνει

13) Να ικανοποιήτε τις επιθυμίες της όταν είναι εφικτό. Αλλά να μη γίνεστε χαλί να σας πατήσει

14) Μην υπερεκτιμάτε τις γυναίκες. Οι γυναίκες απλώνουν ένα πέπλο μυστηρίου πολλές φορές, για να κρύψουν την αλήθεια: Πως δεν υπάρχει τίποτα κάτω απο αυτό το πέπλο… Τους αρέσει να δείχνουν πιο έξυπνες απο ό,τι φαίνονται. Όσο πιο πολλά λέει μια γυναίκα τόσο πιο χαζή είναι.

15) Μην φοβάστε τις όμορφες γυναίκες. Δεν είναι πιο δύσκολες απο τις μέτριες. Ούτε έχουν απαραίτητα χειρότερο χαρακτήρα, για την ακρίβεια, η εμπειρία μου μου έχει δείξει ακριβώς το αντίθετο μέχρι τώρα…

16) Μη φοβάστε τη μοναξιά. Ο σκοπός της ζωής δεν είναι να κάνουμε έρωτα. Αυτό είναι απλά μια λειτουργία της ζωής, κυρίως για τις νεαρές ηλικίες. Ο σκοπός της ζωής είναι να τα έχουμε καλά με το Θεό. Δε σημαίνει πως επειδή περνάτε μια περίοδο χωρίς σύντροφο, χάνετε κάτι σημαντικό. Πολλές φορές είναι πιο ενδιαφέρον ένα βράδυ στο σπίτι με ένα καλό βιβλίο, παρά μια βόλτα με μια χαζοχαρούμενη ξανθιά βυζαρού…

17) Να είστε προετοιμασμένοι να χάσετε αρκετές “ευκαιρίες” μέχρι να βρείτε αυτή που ψάχνετε. Όποιος δεν απορρίπτει αυτό σημαίνει πως δεν επιλέγει…

18) Μη βιάζεστε να πέσετε με τα μούτρα σε μια νέα γνωριμία. Όπου αυτό είναι εφικτό, καθυστερήστε λίγο τα πράγματα. Αφήστε την γυναίκα να σας δείξει τον πραγματικό εαυτό της. Μόνο οι καλές γυναίκες “ανέχονται” έναν άντρα που δε βιάζεται.

19) Μην προσπαθείτε να εντυπωσιάσετε. Δείξτε της με αυτοπεποίθηση, τι έχει να κερδίσει αν έρθει μαζί σας. Δείξτε της απο την αρχή τα καλά και τα κακά.

20) Μην επιδεικνύετε χρήματα. Αποφεύγετε τα πολύ ακριβά ρούχα και αξεσουάρ. Να ντύνεστε ωραία αλλά όχι ακριβά. Μη πηγαίνετε σε υπερβολικά ακριβά μέρη. Οι γυναίκες-χρυσοθύρες θα κάνουν τα πάντα για να τυλίξουν όποιον μυριστούν πως έχει χρήμα… Θα πουν ψέμματα και θα σας φουσκώσουν τον εγωισμό, προκειμένου να σας πετάξουν στάχτη στα μάτια. ΔΕΝ θέλετε στη ζωή σας όσες εντυπωσιάζονται απο τα χρήματα…

21) Μακρυά απο τις γυναίκες που γκρινιάζουν για τους άντρες. Ειδικά όσες λένε “όλοι οι άντρες είναι γουρούνια”,”δεν ήμουν τυχερή στις σχέσεις μέχρι τώρα”,”έχω το μαλακομαγνήτη”. Αυτές οι γυναίκες έχουν ιστορικό με άθλιους άντρες, πράγμα που σημαίνει πως έλκονται απο αυτούς… Όσο πιο καλά τους φερθείτε, τόσο πιο πολύ θα σας πουλήσουν. ΜΑΚΡΥΑ!

22) Δε θα δίνετε δεύτερη ευκαιρία σε καμία. Θα συγχωρείτε τα πάντα αλλά ΔΕΝ θα ξεχνάτε. Αν μια γυναίκα σας απάτησε, τέλος. Αν σας πούλησε, τέλος. Αν προτίμησε κάποιον άλλο όταν τη διεκδικούσατε και μετά βαρέθηκε και επέστρεψε, θα της δείξετε ευγενικά το δρόμο…

23) Οι γυναίκες θέλουν όραμα. Δώστε το. Αυτό είναι που ζητάνε. Αν μπορείτε να τους δείξετε το δρόμο, θα έρθουν μαζί σας. Δεν έχει σημασία αν αυτό είναι η κατάκτηση του κόσμου, ή ένα μικρό σπίτι στο λιβάδι. Αρκεί να είναι όραμα…

24) Μην επιτρέπετε τα πολλά πολλά στις γυναίκες της ζωής σας. Αν κάποια κυκλοφορεί μαζί σας με άσεμνο ντύσιμο, κόψτε το. Αν δε θέλει, αυτό είναι το τέλος. Αντίστοιχα, μην επιτρέπετε πολλές “φιλίες” με άλλους άντρες, και ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ οι πρώην… Αν μια γυναίκα μιλάει ακόμα με πρώην της, πηδάει ακόμα τους πρώην της…

Αυτά τα ολίγα για αρχή… Θα ακολουθήσουν και άλλα άθρα σχετικά με το θέμα αυτό.

Θέλω να πω κλείνοντας, πως οι συμβουλές αυτές θα αποκλείσουν τις περισσότερες γυναίκες σήμερα. Θα χάσετε πολλές ευκαιρίες, αλλά αυτός ακριβώς είναι ο σκοπός, να χάσετε όσες δεν αξίζουν για να κερδίσετε κάποια στιγμή κάποια καλή γυναίκα. Δεν απευθύνομαι σε όσους ψάχνουν για εύκολο σεξ, για την ακρίβεια, αν αυτό είναι που θέλει κάποιος, θα πρέπει να κάνει τα αντίθετα απο όσα λέω. Για παράδειγμα, ενώ εγώ προτείνω να απομακρύνουμε όσες λένε “όλοι οι άντρες είναι γουρούνια”, ένας άντρας μπορεί πολύ εύκολα να το εκμεταλλευτεί αυτό, να τους πει όσα θέλουν να ακούσουν και να κάνει τη δουλειά του. Ή ενώ εγώ προτείνω να διώχνουμε τις προκλητικές κοπέλες, κάποιος που θέλει απλά το σεξ ίσα ίσα που αυτές πρέπει να κυνηγά… Το να βρει κάποιος μια καλή γυναίκα, είναι σα να βρίσκει θησαυρό, και απαιτεί θυσίες. Στη τελική οι καλές γυναίκες προορίζονται για τους καλούς άντρες και το αντίστροφο…

Συμπεράσματα απο το Facebook

Το περασμένο φθινόπωρο έκανα ένα λογαριασμό στο Facebook περισσότερο απο περιέργεια για να δω τι είναι τέλος πάντων και όλοι μιλούν για αυτό. Απο τη μέχρι τώρα εμπειρία μου  διαπίστωσα ό,τι:

1) Το Facebook to χρησιμοποιούν κυρίως αργόσχολα άτομα. Είναι χαρακτηριστικό πως άτομα γνωστά μου που σπουδάζουν και εργάζονται σκληρά, έμπαιναν σπάνια σε αυτό, ενώ άλλοι ήταν κάθε μέρα όλη μέρα. Συνήθως οι δεύτεροι ήταν άνεργοι και τεμπέληδες…

2) Υπάρχει πολύ ψέμα. Αλλά αυτό είναι γενικό γνώρισμα του ίντερνετ και της κοινωνίας μας…

3) Οι φωτογραφίες είναι οι περισσότερες επεξεργασμένες. Επίσης σπάνια μπαίνουν καθημερινές φωτογραφίες, οι περισσότερες είναι απο νυχτερινές εξόδους, γιορτές, διακοπές κλπ, δηλαδή όλοι είναι φτιαγμένοι και παρουσιάζουν μια ψευδή εικόνα προς τα έξω. Επίσης, οι περισσότερες είναι παλιές, και συνήθως το άτομο έχει αλλάξει πολύ-κατά κανόνα προς το χειρότερο- απο τότε που τις τράβηξε.

4) Σχεδόν οι περισσότεροι που το χρησιμοποιούν καθημερινά, ψάχνουν γκόμενο-α μέσα απο εκεί. Δεν έχει σημασία αν το παραδέχονται ή όχι. Σημασία έχει πως το μόνο που σκέφτονται είναι αυτό. Όταν κάποιος βρει γκόμενο-α, απλά εξαφανίζεται απο αυτό, σαν να μην είχε λογαριασμό ποτέ… Το ίδιο και όταν βαρεθεί να ψάχνει…

5) Το μόνο που μετρά είναι οι φωτογραφίες. Φίλος μου παιδικός που ομολογουμένως είναι πολύ ωραίο παλικάρι, πετάει βλακίες και πέφτουν πάνω γυναίκες- και κατά συνέπεια άντρες ακολουθούν- και σχολιάζουν λες και είπε τη μέγιστη σοφία. Αντίθετα αν πεις κάτι έξυπνο ή σωστό, αλλά δεν έχεις καλές φωτογραφίες, όλοι σε αγνοούν επιδεικτικά, και μόνο οι πολύ φίλοι σου ασχολούνται…

6) Οι γυναίκες έχουν πάντα δίκιο και είναι κακομαθημένες όσο δε πάει. Ποτέ δε συνάντησα τόσο καβαλημένα καλάμια όσο στο facebook… Και νόμιζα πως στη προσωπική μου ζωή τα είχα δει όλα… Αλλά ιστορίες θα διηγηθώ σε μελλοντικά άρθρα…

7) Οι γυναίκες που ψάχνονται άγρια, σε σπάνιες περιπτώσεις θα σου τη πέσουν απ’ ευθείας(μου έτυχε). Οι περισσότερες όμως αντί να σου δείξουν το ενδιαφέρον τους, θα αρχίσουν να σε προσκαλούν σε βλακίες και να γίνονται ενοχλητικές…

8 ) ΟΛΕΣ οι γυναίκες είναι πιασμένες, και περνάνε τον έρωτα της ζωής τους… Ερωτήσεις του στυλ “τι κάνεις στο Facebook σαββατόβραδο και δεν είσαι με τον άντρα σου;” είναι εντελώς κακοπροαίρετες…

9) Ποτέ κανείς δε θέλει να δυσαρεστήσει τις κακομαθημένες εκεί μέσα… Κακάσχημες γυναίκες που μόνο απέχθεια προκαλούν, και εμφανισιακά αλλά και απο τη συμπεριφορά τους, δέχονται συνεχώς γλυκόλογα και φιλοφρονήσεις απο (άντρες;)

10) Δεν υπάρχει περίπτωση να κάνεις κάποια σοβαρή γνωριμία εκεί μεσα. Ούτε καν φιλική. Αν τα άτομα που μπαίνουν εκεί πέρα είχαν την ικανότητα να κάνουν φίλους, δε θα έμπαιναν στο facebook έτσι κι αλλιώς…

Φυσικά έχει και τα θετικά του, και αυτός είναι ο λόγος που δεν έχω σβήσει το λογαριασμό μου… Αλλά έχω χάσει πλήρως το ενδιαφέρον μου για αυτό.

Γιατί η λεγόμενη “αριστερά” έχει τέτοια απήχηση στους νέους ανθρώπους;

Να ξεκαθαρίσω πρώτα πως η πραγματική μου άποψη γύρω απο τις πολιτικές ιδεολογίες, είναι πως αυτές υπάρχουν για να κρύβουν απο το πολύ κόσμο την αλήθεια για την πραγματική εξουσία. Στη πραγματικότητα κανένας πολιτικός δε νοιάζεται για αυτές. Αυτό είναι πολύ εύκολο να το διαπιστώσει κανείς για αυτό δε θα επεκταθώ…

Παρόλα αυτά, υπάρχει ένα σύστημα “αριστεράς”-”δεξιάς” στις δυτικές κοινωνίες, και άσχετα με το σκοπό του έχει επιρροή στο τρόπο που βλέπουν οι απλοί πολίτες τα πράγματα. Για αυτό πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να ασχολούμαι με αυτό, αν και το θεωρώ περιττό. Υποτίθεται πως η δεξιά αποτελείται απο τους καπιταλιστές-φιλελεύθερους-πατριώτες-εθνικιστές, η αριστερά απο τους “προοδευτικούς”-κομμουνιστές-σοσιαλιστές-αντιρατσιστές κλπ κλπ… Και υπάρχει και ένας μεσαίος χώρος απο αυτούς που είναι λίγο απο όλα, μετριοπαθείς.

Απο μικρό παιδί είχα πρόβλημα με αυτό το σύστημα. Δε μου φαινόταν λογικό. Δε μπορούσα να γνωρίζω το γιατί φυσικά. Σήμερα μπορώ. Το ξενόφερτο αυτό σύστημα είναι σχεδιασμένο για να προκαλεί διαμάχες και να διαλύει τη κοινωνική συνοχή. Κυριολετικά δεν είναι τίποτα άλλο απο ταμπέλες, τύπου Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός.  Για την ακρίβεια, ο ποδοσφαιρικός κόσμος μοιάζει αρκετά στον πολιτικό κόσμο.

Υπάρχουν οι πρόεδροι των ομάδων, που κάνουν το πραγματικό κουμάντο και επωφελούνται τα μέγιστα απο το ποδόσφαιρο. Υπάρχουν οι εργαζόμενοι στις ομάδες οι οποίοι αντιστοιχούν στους πολιτικούς, τους δημοσιογράφους κλπ του συστήματος, και πληρώνονται αρκετά για να εργάζονται για το σύστημα. Υπάρχουν οι οργανωμένοι οπαδοί που αντιστοιχούν στους οπαδούς των κομμάτων, οι αρχηγοί των οπαδών αντιστοιχούν στα κομματόσκυλα… Και υπάρχουν και οι υπόλοιποι φίλαθλοι που αντιστοιχούν στο μεγάλο μέρος του πληθυσμού, που όπως οι φίλαθλοι έτσι κι εκείνοι χωρίζονται σε παρατάξεις χωρίς λογικά κριτήρια… Τέλος υπάρχουν και εκείνοι που δεν ασχολούνται με το ποδόσφαιρο είτε γιατί δε τους αρέσει είτε γιατί γνωρίζουν πως το παιχνίδι είναι στημένο… Ένας απο αυτούς είμαι κι εγώ.

Στη πραγματικότητα, οι ιδεολογίες είναι ένα σύννεφο καπνού. Υπάρχουν 2 κατηγορίες ανθρώπων όπως έχω γράψει σε προηγούμενο, αυτοί που νοιάζονται για το σύνολο, κι αυτοί που όχι. Αυτοί που βάζουν τις επιθυμίες τους πάνω απο τις ανάγκες τις κοινωνίας, κι αυτοί που δίνουν προτεραιότητα σε αυτήν. Οι ιδεολογίες δε το αλλάζουν αυτό. Υπάρχουν πατριώτες που νοιάζονται για τη χώρα τους, και στην αριστερά και τη δεξιά. Υπάρχουν τομάρια που κοιτάνε τη καλοπέρασή τους και στην αριστερά και τη δεξιά. Αυτό σημαίνει πως η “αριστερά” και η “δεξιά” δεν αποτελούν στη πραγματικότητα σοβαρό κριτήριο διαχωρισμού τον ανθρώπων. Αν μία πράξη είναι για το καλό της χώρας, αυτή η πράξη θα υποστηριχτεί απο όλους τους πατριώτες, ανεξαρτήτος πολιτικού ρεύματος.

Όμως η λεγόμενη “αριστερά”, ο λόγος για τον οποίο γράφω, έχει ένα ιδιαίτερο ρόλο.Έχει μεγάλη απήχηση στους νέους ανθρώπους. Το καταφέρνει αυτό με 2 τρόπους:

α) Εκμεταλλεύται το γεγονός πως οι νέοι παρασύρονται ευκολότερα απο τα συναισθήματά τους. Επίσης οι νέοι είναι κατά κανόνα πιο αγνοί και θέλουν το καλό. Παρουσιάζεται λοιπόν σε αυτούς η αριστερά ως το κίνημα που δίνει ισότητα σε όλους, ευκαιρίες σε όλους, ως το σύστημα κατά του ρατσισμού, της φτώχειας, της καταπίεσης. Τους παρουσιάζει μια ουτοπία, στην οποία όλοι μπορούν να απολαμβάνουν χωρίς να εργάζονται, και στην οποία δεν υπάρχει μίσος για κανέναν.

β) Οι νέοι δεν έχουν εμπειρίες απο την ζωή, και δε γνωρίζουν πως λειτουργεί ο κόσμος. Δε μπορούν να καταλάβουν πως αυτά που σχεδιάζεις “στο χαρτί”, δε γίνονται πάντα όπως τα θες στη πραγματικότητα. Υπάρχουν αστάθμητοι παράγοντες, με κύριο την ασθενή ανθρώπινη φύση. Πάντα θα υπάρχουν προδότες, εγωιστές, ολιγόψυχοι άνθρωποι. Δε μπορείς να μετατρέψεις όλους τους ανθρώπους σε αγωνιστές της δικαιοσύνης, ακόμα κι αν το θες. Είναι ανώφελο.

Έτσι λοιπόν η αριστερά βρίσκει πρόσφορο έδαφος στους νέους. Η αντζέντα της όμως είναι διαφορετική. Αυτό που θέλουν, στη πραγματικότητα, είναι να υποσκάψουν τη κοινωνική συνοχή, να καταστρέψουν τη πίστη στο Θεό, να δημιουργήσουν άβουλα ανθρωπάκια που χρειάζονται το κράτος για να ζήσουν. Δεν είναι τυχαίο που έπειτα απο χρόνια σοσιαλισμού σε αυτή τη χώρα, όλα τα περιμένουμε απο το κράτος και για τα πάντα φταίει το κράτος…

Ο σκοπός της υπάρξεως μας είναι να αναγνωρίσουμε τη σπουδαιότητα του Θεού, να έρθουμε κοντά του και να τον αγαπήσουμε, όπως μας αγάπησε Εκείνος πρώτα. Η αριστερά όμως θέλει να αντικαταστήσει το Θεό με το κράτος. Δε θέλουν να στηριζόμαστε στο Θεό, αλλά σε εκείνους. Ο δυτικός κόσμος έχει πιαστεί στα δίχτυα της εδώ και πολλά χρόνια, κι ας νομίζουν κάποιοι πως η δύση είναι καπιταλιστική, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. Πρόσφατα η αμερικανική κυβέρνηση έσπευσε να γλιτώσει με ένα κάρο λεφτά, επιχειρήσεις που κατέρρευσαν. Γιατί; Σε ένα φιλελεύθερο καπιταλιστικό κράτος, τι δουλειά έχει η κυβέρνηση να τους βοηθήσει; Τα κέρδη ήταν δικά τους, άρα και οι ζημίες πρέπει να είναι δικές τους. Όμως δεν έγινε έτσι, η κυβέρνηση έτρεξε να σώσει τις εταιρίες, μέχρι και οι εταιρίες πορνό ζήτησαν δάνεια. Γιατί; Μήπως γιατί στη πραγματικότητα έχουν συγκαλυμένο κομμουνισμό;

Στη χώρα μας, οι μισοί εργάζονται για το κράτος και οι άλλοι μισοί προσφέρουν υπηρεσίες σε αυτούς που εργάζονται στο κράτος… Κάνει κρύο; Απαιτούμε επίδομα θέρμανσης. Γίνονται καταστροφές στην αγροτική παραγωγή; Το κράτος αποζημιώνει τους αγρότες(γιατί άραγε, το κράτος προκάλεσε τη καταστροφή;). Ρίχνει χιόνια μια φορά στα δέκα χρόνια; Το κράτος είναι άχρηστο που δεν έχει αγοράσει καλύτερο εκχιονιστικό εξοπλισμό κι απο την Ελβετία. Τι πάει να πει δεν υπάρχουν κονδύλια, να κόψει απο αλλού. Αλλά απο πού; Απο την παιδεία, την άμυνα, τις συντάξεις, απο πού; Ή μήπως να δανειστεί, όπως κάνει χρόνια τώρα και έχουμε φτάσει στο σημείο να μην έχουμε ελπίδα να ξεπληρώσουμε το χρέος…

Το πιο αστείο φυσικά είναι οι επιδοτήσεις που δίνονται στους επιχειρηματίες κυρίως απο την ΕΕ. Έχει καταντήσει ανέκδοτο, εγώ γελάω πραγματικά με αυτή τη κατάσταση. Τι δουλειά έχει το κράτος να επιδοτεί επιχειρήσεις, οποιεσδήποτε επιχειρήσεις; Όταν επιδοτείς κάτι, έχεις δικαιώματα στα κέρδη. Το κράτος όμως τις δίνει αβέρτα για να τις τρώνε τα λαμόγια με ωραίες γυναίκες στα καζίνο και στη Μύκονο, και μετά να κλείνουν και τις επιχειρήσεις τους αφήνοντας στο δρόμο το κόσμο. Κανείς δε λέει τη πραγματικότητα στα μεγάλα ΜΜΕ. Δεν υπάρχει τσάμπα χρήμα. Γιατί μας επιδοτεί η ΕΕ, θέλω οι ελάχιστοι που ίσως διαβάσουν αυτές τις γραμμές να το καλοσκεφτούν. Έχουμε πληρώσει ακριβά τις επιδοτήσεις, αλλά αυτό είναι για άλλο άρθρο…

Με όλα αυτά θέλω να καταλήξω πως ήδη ο δυτικός κόσμος, αμερική και ΕΕ, είναι σχεδόν κομμουνιστικός, απλά δε φαίνεται και δε μας το λένε τα ΜΜΕ. Και ο μεγάλος στόχος είναι σατανικός. Θέλουν ο κόσμος να έχει για Θεό του το κράτος. Υποσκάπτουν λίγο λίγο τα θεμέλια της κοινωνίας.  Καταστρέφουν την οικογένεια, γιατί οι άνθρωποι που προέρχονται απο υγιείς οικογένειες δεν ελέγχονται. Καταστρέφουν την εθνική συνείδηση, γιατί θέλουν οι άνθρωποι να μην έχουν κοινά μεταξύ τους που να τους ενώνουν. Καταστρέφουν την αυτοδυναμία των κρατών, μεταφέρουν βασικές επιχειρήσεις έξω απο τις χώρες, για να τις αναγκάσουν να στηρίζονται στο διεθνές εμπόριο και στο τραπεζικό σύστημα για να επιβιώσουν.

Καταστρέφουν τη πίστη στο Θεό, γιατί εκείνος που πιστεύει, δεν εξαγοράζεται, δεν πτοείται, δε φοβάται, δεν τους έχει ανάγκη…

Και το πετυχαίνουν παρουσιάζοντας τις προτάσεις τους ως “καλές”. Ο Σατανάς μετατρέπεται σε άγγελο για να τους παραπλανήσει. Τους υπόσχεται δικαιοσύνη, ασφάλεια, ευημερεία, ισότητα. Με τι αντάλλαγμα; Την υποταγή τους.

Οι νέοι παρασύρονται, και διοχετεύουν την ενέργειά τους σε στόχους που στο τέλος θα τους βλάψουν. Στο όνομα των ιδανικών τους τα βάζουν με τη πολιτεία, αντιδρούν, επαναστατούν. Τα βάζουν με τους γονείς τους, με την Εκκλησία, με τη πολιτεία. Αισθάνονται τη κακία γύρω τους αλλά τους έχουν ξεγελάσει. Αυτοί που προκαλούν τα προβλήματα, αυτοί τους ξεγελούν και τους στρέφουν ενάντια στους μόνους που μπορούν να λύσουν τα προβλήματα… Τους λένε εύκολα λόγια, γεμάτα φανφάρες και βρισιές, μπορείτε για παράδειγμα να δείτε το prezatv.blogspot.com. Εκείνοι είναι εναντίων της κακίας, αλλά δεν έχουν το κριτήριο για να ξεχωρίζουν την αλήθεια με τη λογική. Τους ξεγελά το συναίσθημα. Ο πρέζας δείχνει φωτογραφίες με τα νεκρά παιδάκια στη Παλαιστίνη και βρίζει τους Εβραίους. Άρα πρέπει να είναι καλό παιδί, σωστά; Ένα καλό παιδί θα είναι με το μέρος της αλήθειας, άρα όταν βρίζει την Εκκλησία έχει δίκιο, σωστά; Οι λογικοί άνθρωποι θα καταλάβουν τι προσπαθώ να πω. Εκείνοι οι νέοι όμως που δε μπορούν να σκεφτούν με τη λογική και άγονται και φέρονται με βάση τα συναισθήματά τους, αυτά σκέφτονται. Γίνονται εύκολα θύματα της προπαγάνδας.

Ο Σατανάς χρησιμοποιεί την αγνή φύση των νέων, παρουσιάζεται ως άγγελος, για να τους καταστρέψει. Τους μιλά για δικαιοσύνη και ισότητα, έννοιες που χρησιμοποιεί σαν Δούρειους ίππους για να περάσει τους σκοπούς του. Είναι αστείο το πως ένα δημοφιλές νεανικό blog όπως του πρέζα και άκρα αριστερό, φανερώνει τις σατανικές επιρροές του. Μαύρα χρώματα, κεριά, βρισιές, χυδαιότητα, μηνύματα κατά της Εκκλησίας, ένα απίστευτο μένος κατά της Εκκλησίας… Για τον Σατανά ισχύει το θέλει η πουτάνα να κρυφτεί και η χαρά δε την αφήνει…

Κλείνοντας θέλω να πω σε όλους τους νέους που διαβάζουν τα άρθρα μου, να εξετάζουν πιο προσεκτικά τις ιδεολογίες και να μη ξεχνούν πως για όλα υπάρχει ένα τίμημα, δεν υπάρχουν δώρα. Οι αριστεροί δε τα σπάνε και δε λυσσάνε να περάσουν τις πολιτικές τους για τη ψυχή της μάνας τους… Ούτε εγώ, που γράφω αυτές τις γραμμές, κάνω αυτό που κάνω χωρίς αντάλλαγμα… Το δικό μου αντάλλαγμα είναι ουράνιο όμως, αυτή είναι η διαφορά μου με τους “αριστερούς”.